بررسی وضعیت اوقات فراغت سالمندان شهر اصفهان: یک مطالعه کیفی

مقدمه: از جنبه‌های مهم مراقبت از سالمندان، بهبود کیفیت زندگی آن‌ها می‌باشد و تلاش در این زمینه، به یک نگرانی مشترک جهانی تبدیل شده است. با توجه به تأثیر همه جانبه اوقات فراغت بر وضعیت کیفیت زندگی سالمندان، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی الگوی اوقات فراغت سالمندان شهر اصفهان بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه کیفی به روش تحلیل محتوا انجام شد. 25 مشارکت‌کننده با حداکثر تنوع، از طریق نمونه‌گیری هدفمند با رویکرد نظری و روش متوالی و تدریجی، تا رسیدن به اشباع اطلاعات از میان سالمندان شهر اصفهان انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته عمیق جمع‌آوری گردید و نتایج به دست آمده مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: از یافته‌های اصلی تحقیق حاضر می‌توان به مشخص شدن الگوهای کلی اوقات فراغت سالمندان و تأثیر فراغت بر زندگی سالمندی اشاره نمود که همراه با پنج مضمون «الگوی کلی فراغت در سالمندان، مشکلات سالمندان در زمینه اوقات فراغت، تأثیر فراغت بر زندگی سالمندی، نقش خانواده بر فراغت سالمند و راهکارهایی جهت بهبود وضعیت فراغت سالمندان» شکل گرفت.
نتیجه‌گیری: نتایج به دست آمده، تأثیر اوقات فراغت بر کیفیت زندگی، بهبود روحیه و نشاط‌آوری، افزایش اعتماد به نفس، رضایت از زندگی و در نهایت، افزایش سلامت عمومی در سالمندان را تأیید نمود. بنابراین، ضروری است که مدیران و تعیین‌کنندگان خط‌مشی‌های سلامت با به کارگیری راهبردهای صحیح، به ترویج الگوهای بهتر اوقات فراغت و رفع موانع موجود برای شرکت مفید و مؤثر سالمندان در فعالیت‌های اوقات فراغت بپردازند.