کاربرد چارچوب طبقه‌بندی بین‌المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت (ICF) در مداخله برای اختلالات گفتار و زبان کودکان پیش‌دبستانی: یک مرور نظام‌مند

مقدمه: با توجه به کمبود دانش مورد نیاز درباره چارچوب مفهومی ICF (International Classification of Functioning, Disability and Health) در ایران، مطالعه حاضر با مرور هدفمندی بر مقالات منتشر شده در زمینه به کارگیری ICF در حوزه اختلالات گفتار و زبان کودکان پیش‌دبستانی، سعی بر آن داشت که آسیب‌شناسان گفتار و زبان را با این چارچوب و سطح کیفی مطالعاتی که تاکنون در این حوزه انجام شده است، آشنا کند.مواد و روش‌ها: عبارت‌های «ICF و اختلالات ‌ارتباطی، ICF و اختلالات زبانی، ICF و اختلالات گفتاری» به عنوان کلید واژه‌های جستجو در بازه زمانی سال‌های 2005 تا 2015 در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed و Web of Knowledge به عنوان جامع‌ترین پایگاه‌های موجود در حوزه پزشکی، توان‌بخشی و رشته‌های وابسته در نظر گرفته شدند.یافته‌ها: 6 مقاله از 96 مقاله یافت شده، واجد شرایط ورود به مطالعه تشخیص داده شد. همه مقالات تأکید داشتند که چارچوب مفهومی ICF با ارایه دید همه جانبه‌، مفهومی از اختلالات گفتار و زبان کودکان را فراهم می‌کند که می‌تواند تعامل منسجمی بین شواهد تجربی و مشاهدات بالینی به وجود آورد و همه موانع و تسهیل کننده‌های موجود در زندگی ارتباطی کودک را مورد بررسی قرار می‌دهد و در نهایت، ارزیابی و درمان اختلالات گفتار و زبان کودکان به صورت مؤثرتر و هدفمندتری انجام خواهد شد. در این مقالات از میان درون‌مایه‌های (حوزه‌) موجود در چارچوبICF ، 735 درون‌مایه مورد استفاده قرار گرفت که بیشترین آن‌ها مربوط به مجموعه فعالیت و مشارکت این چارچوب بود.نتیجه‎گیری: چارچوب ICF به کمک اجزای خود و تعامل بین آن‌ها، از تمرکزی که بیشتر درمانگران به صورت سنتی و پزشکی تنها بر ساختار و عملکرد اندام‌های بدن دارند، جلوگیری می‌کند و تمرکز همه جانبه‌ای بر روی عملکرد، فعالیت، مشارکت و عوامل محیطی و فردی کودک، دارد. مطالعات انجام شده بر به کارگیری چنین رویکرد جامعی جهت ارزیابی و درمان دقیق اختلالات گفتار و زبان کودکان تأکید نمود. بر اساس نتایج به دست آمده از تعیین کیفیت مقالات چاپ‌ شده در این زمینه، اکثر مقالات مربوط به این موضوع به طور کلی در دنیا، در قالب غیر تجربی و حتی غیر پژوهشی چاپ شده‌اند و مطالعات تجربی بسیار کمی در این زمینه صورت گرفته است که در بهترین حالت، از سطح مطالعات توصیفی بالاتر نرفته‌اند.