1
استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2
کارشناس ارشد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
10.22122/jrrs.v11i6.2402
چکیده
مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر، تجزیه و تحلیل تجارب زندگی پژوهشگر از زندگی خود با محدودیت بینایی به شیوه خودمردمنگاری بود.مواد و روش‌ها: داده‌های مطالعه بر اساس روایت‌های زندگی نویسنده دوم جمع‌آوری شد و طی مصاحبه و یا در فرصت شخصی روایتگر، بر روی فایل‌های صوتی بازگو گردید. این داده‌ها توسط نویسنده اول با روش تحلیل درون‌مایه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: داده‌ها به صورت دو درون‌مایه اصلی «موانع و منابع تاب‌آوری» به همراه 64 کد دسته‌بندی گردید.نتیجهگیری: فرد دارای محدودیت نابینایی، ممکن است در مسیر زندگی خود تاب‌آوری سطح بالایی را نشان دهد و مانند سایر افراد به موفقیت‌های تحصیلی، شغلی و اجتماعی دست پیدا کند، اما برای قرار گرفتن در مسیر تاب‌آوری، لازم است بر موانع ممکن غلبه کند و منابعش را تقویت نماید.
نقوی، اعظم و محمدی، اسماعیل. (1394). خودمردمنگاری، شیوه پژوهشی نوین در توانبخشی و سلامت (بخش دوم). پژوهش در علوم توانبخشی، 11(6)، 413–417. https://doi.org/10.22122/jrrs.v11i6.2402
MLA
نقوی، اعظم، و محمدی، اسماعیل. "خودمردمنگاری، شیوه پژوهشی نوین در توانبخشی و سلامت (بخش دوم)"، پژوهش در علوم توانبخشی، 11، 6، 1394، 413–417. doi: 10.22122/jrrs.v11i6.2402
HARVARD
نقوی، اعظم، و محمدی، اسماعیل. (1394). 'خودمردمنگاری، شیوه پژوهشی نوین در توانبخشی و سلامت (بخش دوم)'، پژوهش در علوم توانبخشی، 11(6), pp. 413–417. doi: 10.22122/jrrs.v11i6.2402
CHICAGO
نقوی، اعظم و محمدی، اسماعیل، "خودمردمنگاری، شیوه پژوهشی نوین در توانبخشی و سلامت (بخش دوم)." پژوهش در علوم توانبخشی، 11 6 (1394): 413–417, doi: 10.22122/jrrs.v11i6.2402
VANCOUVER
نقوی اعظم، محمدی اسماعیل. خودمردمنگاری، شیوه پژوهشی نوین در توانبخشی و سلامت (بخش دوم). پژوهش در علوم توانبخشی. 1394;11(6):413–417 (In English). doi: 10.22122/jrrs.v11i6.2402
پژوهش در علوم توانبخشی