خودمردم‌نگاری، شیوه پژوهشی نوین در توان‌بخشی و سلامت (بخش دوم)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی اصیل

نویسندگان
اعظم نقوی 1
اسماعیل محمدی 2
1 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
10.22122/jrrs.v11i6.2402
چکیده
مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر، تجزیه و تحلیل تجارب زندگی پژوهشگر از زندگی خود با محدودیت بینایی به شیوه خودمردم‌نگاری بود.مواد و روش‌ها: داده‌های مطالعه بر اساس روایت‌های زندگی نویسنده دوم جمع‌آوری شد و طی مصاحبه و یا در فرصت شخصی روایتگر، بر روی فایل‌های صوتی بازگو گردید. این داده‌ها توسط نویسنده اول با روش تحلیل درون‌مایه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: داده‌ها به صورت دو درون‌مایه اصلی «موانع و منابع تاب‌آوری» به همراه 64 کد دسته‌بندی گردید.نتیجه‎گیری: فرد دارای محدودیت نابینایی، ممکن است در مسیر زندگی خود تاب‌آوری سطح بالایی را نشان دهد و مانند سایر افراد به موفقیت‌های تحصیلی، شغلی و اجتماعی دست پیدا کند، اما برای قرار گرفتن در مسیر تاب‌آوری، لازم است بر موانع ممکن غلبه کند و منابعش را تقویت نماید. 

کلیدواژه‌ها

پژوهش در علوم توانبخشی
دوره 11، شماره 6
اسفند 1394
صفحه 413-417