تاثـیر برنامه پیـشگیری کننده آسیب فیفا +11 بر قدرت ایزومـتریک عضلات چهارسر و همسترینگ فوتبالیست های جوان حرفه ای ایران

مقدمه: مفصل زانو یکی از شایع‌ترین نقاط بروز آسیب در فوتبالیست‌ها است که قدرت عضلانی به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل پیشگیری از آسیب‌های عضلانی و رباطی می‌باشد. هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر برنامه پیشگیری کننده آسیب فیفا +11 بر قدرت ایزومتریک عضلات همسترینگ و چهار سر ران فوتبالیست‌های مرد جوان حرفه‌ای ایران بود. مواد و روش‌ها: 24 فوتبالیست حرفه‌ای در قالب دو گروه تجربی و شاهد به صورت هدفمند انتخاب و گروه تجربی، برنامه پیشگیری کننده آسیب فیفا +11 را به مدت 2 ماه، 3 جلسه در هفته در زمان عصر اجرا کردند. قدرت ایزومتریک عضلات هر دو گروه قبل و بعد از برنامه تمرینی به وسیله دستگاه بایودکس مدل 3 در سه زاویه 30، 60 و 90 درجه مورد ارزیابی قرار گرفت. از آزمون‌های Paired t، Independent t و Two way repeated measure ANOVA برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده گردید. یافته‌ها: در گروه تجربی، قدرت ایزومتریک عضلات چهار ‌سر در زاویه 90 درجه آزمون نهایی به طور معنی‌داری بیشتر از پیش آزمون می‌باشد (004/0 = P)؛ در حالی که در قدرت عضلات همسترینگ پیش‌آزمون و پس‌آزمون در هیچ کدام از زوایا تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (005/0 ³ P). بین دو گروه تجربی و شاهد، تفاوت معنی‌داری در حداکثر گشتاور عضلات چهار سر در زاویه 30 درجه (001/0 > P)، 60 درجه (01/0 = P) و 90 درجه (004/0 = P) مشاهده شد. در گروه تجربی در هر سه زاویه، تفاوت معنی‌داری در حداکثر گشتاور عضلات چهار سر (001/0 > P) و همسترینگ (001/0 > P) وجود داشت؛ به گونه‌ای که در عضلات چهارسر بیشترین مقدار حداکثر گشتاور در زاویه 90 درجه (6/303 نیوتن‌متر) و در عضلات همسترینگ در زاویه 30 درجه (1/155 نیوتن‌ متر) مشاهده شد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد برنامه تمرینی فیفا +11 بر افزایش قدرت عضلات چهار سر ران فوتبالیست‌های حرفه‌ای جوان مؤثر بوده است. افزودن تمرینات بیشتر با هدف افزایش قدرت عضلات همسترینگ به برنامه تمرینی فیفا +11 توصیه می‌شود. کلید واژه‌ها: برنامه تمرینی فیفا +11، فوتبال، عضلات چهار سر، عضلات همسترینگ