بررسی ویژگی‌های آکوستیکی صوتی کودکان دارای بی‌کفایتی دریچه کامی- حلقی 4 تا 8 ساله و مقایسه آن با هم‌سالان طبیعی

مقدمه: به کارگیری بعضی از مکانیزم‌های جبرانی برای سازگاری با بی‌کفایتی دریچه کامی- حلقی (Velopharyngeal insufficiency یا VPI) جهت کاهش پرخیشومی و افزایش بلندی صدا، فشار بیشتری را بر حنجره وارد می‌کند و در نتیجه می‌تواند منجر به اختلالات صوتی گردد. تعدادی از مطالعات به ویژگی‌های صوتی افراد با VPI پرداخته‌اند. تصویری که از این تحقیقات به وجود می‌آید، نشان دهنده یافته‌های متنوع و حتی متضاد می‌باشد. این مطالعه به منظور اندازه‌گیری دقیقی از ویژگی‌های آکوستیکی صوتی شامل فرکانس پایه، جیتر (Jitter) و شیمر (Shimmer) در کودکان با VPI 4 تا 8 ساله و کودکان طبیعی هم سن آن‌ها و پس از آن مقایسه هر یک از این ویژگی‌ها صورت گرفت.مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی و مقطعی بود که بر روی 80 کودک، 48 کودک در گروه کنترل و 32 کودک دارای VPI صورت گرفت. کودکان بر اساس آزمون پارامتر جهانی مورد ارزیابی قرار گرفتند و نمونه‌هایی که دارای پرخیشومی متوسط و شدید بودند، واکه /a/ را برای حداقل 4 ثانیه کشیدند و سپس فرکانس پایه، جیتر و شیمر صداهای ضبط شده به وسیله نرم‌افزار Dr Speech مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. داده‌های به دست آمده با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و تحلیلی (میانگین، انحراف معیار و آزمون t) بر اساس اهداف پژوهش مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری بین میانگین فرکانس پایه، جیتر و شیمر در دو گروه کودکان دارای VPI و طبیعی 4 تا 8 ساله وجود نداشت. نتیجه‎گیری: با توجه به یافته‌های این تحقیق می‌توان نتیجه گرفت که در کودکان دارای VPI در محدوده سنی 4 تا 8 سال، VPI تأثیر چندانی بر فعالیت‌های حنجره‌ای نمی‌گذارد. شاید به این علت که در این سن هنوز راهکارهای سازگاری با VPI منجر به تغییرات بارز در ویژگی‌های آکوستیکی تارهای صوتی نمی‌شوند.کلید واژه‌ها: بی‌کفایتی دریچه کامی- حلقی، فرکانس پایه، جیتر، شیمر، اختلالات صوتی