تأثیر یک دوره تمرین هوازی منتخب بر شدت سردرد بیماران مبتلا به میگرن

مقدمه: حملات میگرن رویداد مغزی پیچیده ای است که می‌تواند علائم عصبی و جسمانی متعددی داشته باشد. اگرچه سردرد  برجسته ترین ویژگی میگرن است، میگرن ممکن است دارای علائم دیگری هم باشد که قبل، درحین و یا بعد از سردرد ایجاد می‌شود. هدف این مطالعه بررسی اثر یک دوره تمرینات هوازی منتخب روی شدت سردرد بیماران مبتلا به میگرن بود.مواد و روش‌ها: تحقیق حاضرکاربردی و از نوع نیمه تجربی بود و نمونه‌های آن شامل 22 زن مبتلا به میگرن، با میانگین سنی گروه تجربی53/6 ± 69/31 ومیانگین سنی گروه شاهد 30/9 ± 55/37 سال بود که به صورت در دسترس انتخاب و به شکل داوطلبانه در دو گروه تجربی(13 نفر) و شاهد(نفر9) قرارگرفتند. گروه تجربی علاوه بر درمان دارویی به مدت12 هفته، سه جلسه در هفته در تمرینات هوازی منتخب شرکت داشتند. این تمرینات شامل دویدن روی دستگاه تردمیل، رکاب زدن روی دوچرخه ثابت به مدت 35 تا 60 دقیقه و با شدت 50 تا 75 درصد حداکثر ضربان قلب بود.گروه شاهد فقط تحت درمان دارویی بودند و هیچ برنامه ی ورزشی منظمی نداشتند. دو گروه در ابتدا و انتهای مطالعه تحت آزمون قرار گرفتند.یافته‌ها: آزمون t مستقل اختلاف بین میانگین‌ها‌ نشان داد که 12 هفته تمرین ورزشی موجب کاهش معنی داری در شدت سردرد بیماران مبتلا به میگرن شد، و از مقدار23/34  به مقدار30/14 کاهش نشان داد.نتیجه‎گیری: یافته‌های تحقیق نشان می دهد که احتمالاً می توان از تمرینات هوازی به عنوان یک روش درمانی مکمل در کنار سایر درمان‌های دارویی میگرن به منظور بهبود شدت سردرد بیماران مبتلا به میگرن استفاده کرد.