تجارب افراد با فلج مغزی از توانبخشی: بررسی مروری

مقدمه: فلج مغزی یک ناهنجاری غیرپیشرونده در مغز در حال رشد است، که نیازمند خدمات وسیع توانبخشی به صورت طولانی مدت می‌باشند. تجربه از درمان، قسمت عمده‌ای از تجارب این افراد را تشکیل می‌دهد. درک تجارب افراد با فلج مغزی از خدمات توانبخشی، در بهبود نگرش ارایه دهندگان این خدمات از اهمیت خاصی برخوردار است. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک پژوهش مروری است. برای یافتن مطالعات کمی و کیفی مرتبط با هدف پژوهش، جست‌وجو در پایگاه‌های انگلیسی GoogleScholar، PubMed، Medline، Eric، Psychinfo، OVID، Cochrane library، CINAHL، Web of Knowledge، PEDRO، OTseeker، Rehabdata، Rehadatو پایگاه های فارسی SID، Iranmedex، Noormags، Medlib،Magiran وIrandocدر بازه زمانی سال‌های 1980 تا 2012 انجام گرفت و در نهایت 15 مطالعه (13 مطالعه کیفی و 2 مطالعه کمی نظرسنجی) مرتبط یافت شد. یافته‌ها: با بررسی مطالعات یافت شده، دو درونمایه اصلی شامل «تجارب درک شده از درمان» با زیردرونمایه‌های احساسات جسمانی و روانشناختی از درمان؛ محیط درمان و وسایل مورد استفاده؛ لذت، انگیزه، معناداری و هدف در درمان؛ امنیت؛ درمان مراجع محور؛ درمان‌های رایج و غیررایج؛ نقش اطرافیان فرد در تجربه از درمان و سیستم درمانی؛ و همچنین «تجارب ناشی از اثرات درمان» با زیردرونمایه‌های برآیند جسمانی درمان؛ برآیند روانشناختی درمان و اثربخشی درمان بر جنبه‌های مختلف زندگی به دست آمد. نتیجه‌گیری: درمانگران و محققین نیازمند توجه به رضایتمندی در تجارب درک شده از درمان و تجارب ناشی از اثرات درمان در افراد با فلج مغزی هستند. تحقیقات بیشتری به منظور تبیین تجارب افراد با فلج مغزی از خدمات ارائه شده ضروری به نظر می‌رسد.