تاثیر تمرینات ریباند بر تعادل ایستا و پویای کودکان کم توان ذهنی آموزش‌پذیر

                                                                                                       چکیده  مقدمه: کودکان کم‌توان‌ ذهنی از جمله افرادی هستند که به علت شرایط ذهنی و روانی ویژه در مقایسه با افراد سالم تحرک کمتری داشته و به همین علت دچار ضعف‌های جسمانی- حرکتی می‌شوند. هدف از این پژوهش مطالعه تاثیر هشت هفته تمرینات ریباند بر تعادل ایستا و پویای کودکان کم توان ذهنی آموزش‌پذیر بود.مواد و روش‌ها: روش مطالعه نیمه تجربی و تعداد 30 نفر از دانش آموزان پسر 7 تا 11 ساله مدارس استثنایی شهرستان لردگان با میانگین سنی (27/1±46/8) و بهره هوشی 50 تا 70 (88/5±10/62) به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و بر اساس هوشبهر به طور تصادفی جفت شده در دو گروه 15 نفری کنترل و تجربی قرار گرفتند. به منظور ارزیابی تعادل ایستا از زیر آزمون تعادلی قابلیت حرکتی بروئینینکس- اوزرتسکی استفاده شد. گروه تجربی به مدت 8 هفته، هفته‌ای سه جلسه 45 دقیقه‌ای تمرینات ریباند را انجام دادند. همچنین در پایان دوره پس آزمون به عمل آمد. از تحلیل واریانس برای اندازه‌گیری‌های مکرر استفاده شد و سطح معنی‌داری 05/0 محاسبه شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین رکورد آزمون تعادل ایستا در پیش آزمون در دو گروه به ترتیب 44/5 و86/6 ثانیه بود و در پس آزمون این میزان به ترتیب به 92/6 و 15/7  ثانیه رسید. همچنین میانگین تعادل پویا در پیش آزمون در دو گروه به ترتیب 42/3 و 37/4 گام بود که در پس آزمون این میزان به ترتیب به 64/4 و 28/4 گام رسید. یافته‌ها بیانگر مثبت تاثیر تمرینات ریباند بر تعادل ایستا (002/0=P) و پویای (001/0=P) کودکان کم‌توان ذهنی بود.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان گفت تمرینات ریباند در توان‌بخشی کودکان کم توان ذهنی مؤثر می‌باشد و از این روش می‌توان در توانبخشی حرکتی این کودکان استفاده نمود.کلیدواژه‌ها: تمرینات ریباند، تعادل ایستا، تعادل پویا، کم توان ذهنی