اثر شش هفته تمرینات هاپینگ بر روی حس وضعیت مفصل ورزشکاران دارای بی‌‌ثباتی عملکردی مچ پا

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شش هفته تمرینات هاپینگ بر روی حس وضعیت مفصل ورزشکاران جوان دارای بی‌‌ثباتی عملکردی مچ پا بود. مواد و روش‌ها: 30 جوان پسر ورزشکار دارای بی‌ثباتی عملکردی مچ پا با میانگین و انحراف استاندارد وزن 50/11 ± 96/73 کیلوگرم، قد 24/8 ± 95/180 سانتی‌متر، سن 46/1 ± 16/22 سال و نمره بی‌ثباتی 31/2 ± 20 به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفری شامل گروه تجربی و گروه شاهد تقسیم شدند. قبل و بعد از اجرای شش هفته برنامه تمرینی، حس وضعیت مفصل مچ پای آزمودنی‌ها از طریق بازسازی زاویه مفصل به صورت فعال اندازه‌گیری گردید. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش آمار توصیفی، Independent t و Paired t در سطح معنی‌داری 95 درصد (05/0 ≥ α) استفاده شد. یافته‌ها: تمرینات هاپینگ موجب کاهش معنی‌دار میانگین خطای مطلق بازسازی زاویه مفصل مچ پا در حرکت اینورشن و پلانتار فلکشن بعد از شش هفته تمرینات هاپینگ شد. همچنین کاهش بیشتری در خطای مطلق بازسازی زاویه اینورشن نسبت به پلانتار فلکشن مشاهده شد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق توصیه می‌شود به دلیل نیاز ویژه افراد دارای بی‌ثباتی عملکردی مچ پا به حس وضعیت مفصل در مهارت‌های ورزشی و همچنین به عنوان یک عامل مهم توان‌بخشی در طراحی برنامه‌های تمرینی و بازتوانی از مزایای برنامه تمرین هاپینگ استفاده شود. کلید واژه‌ها: تمرینات هاپینگ، حس وضعیت مفصل، بی‌ثباتی عملکردی مچ پا، جوان ورزشکار