تأثیر روش تمرین درمانی و ارگونومیک مبتنی بر فضای مجازی بر روی کاربران رایانه مبتلا به کمردرد

مقدمه: کمردرد یکی از شایع‌ترین آسیب‌های مرتبط با محیط کار می‌باشد که در سال‌های اخیر با وجود به کارگیری روش‌های درمانی حضوری، روش‌های مبتنی بر تکنولوژی‌های جدید برای آن معرفی نشده است. بنابراین هدف این پژوهش، مقایسه تأثیر دو روش تمرین درمانی و ارگونومیک مبتنی بر فضای مجازی بر روی کاربران رایانه مبتلا به کمردرد بود. مواد و روش‌ها: در پژوهش نیمه تجربی حاضر تعداد 150 بیمار مبتلا به کمردرد، به صورت تصادفی در دو گروه شاهد (ارگونومیک) و آزمایش (ترکیبی شامل تمرین درمانی و ارگونومیک) قرار گرفتند. هر دو گروه، درمان خود را از طریق فضای مجازی دریافت نمودند. گروه شاهد، از طریق مداخله‌های درمانی ارگونومیک و گروه آزمایش علاوه بر مداخله‌های درمانی ارگونومیک، به تمرین درمانی نیز پرداخت. میزان درد و ناتوانی از طریق پرسش‌نامه اصلاح شده Nordic قبل و بعد از سه ماه مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت تحلیل یافته‌ها از آزمون 2c استفاده گردید. یافته‌ها:درد کمر در افراد مبتلا به ناهنجاری کمر در گروه آزمایش نسبت به گروه شاهد در ارزیابی 12 ماهه و 7 روز بعد از آن به طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0 > P). نتیجه‌گیری: استفاده از روش تمرین درمانی و ارگونومیک مبتنی بر فضای مجازی موجب بهبود کمردرد مزمن در کاربران رایانه می‌شود، بنابراین انجام این نوع از تمرینات توصیه می‌گردد. کلید واژه‌ها: کمردرد، تمرین درمانی، ارگونومیک، فضای مجازی، کاربران رایانه