رویکرد جانشینی الکتریکی- لامسه‌ای به عنوان راهکاری نوین در توان‌بخشی دهلیزی- مطالعه اولیه

مقدمه: تاکنون بیماران مبتلا به افت دهلیزی دو طرفه ناشی از اتوتوکسیستی با آمینوگلوکوزیدها، با روش‌های مرسوم توان‌بخشی شامل تمرینات تطابقی و عادت‌سازی مورد توان‌بخشی قرار می‌گرفتند. مطالعات نشان داده که روش توانبخشی دهلیزی توسط سیستم جانشینی الکتریکی-لامسه‌ای (Electrotactile vestibular  substitution system یا EVSS) می‌تواند نقش مهمی در روند توان‌بخشی این بیماران داشته باشد. مطالعه حاضر یک مطالعه اولیه به منظور بررسی تأثیر این مدالیته درمانی می‌باشد.مواد و روش‌ها: در این پژوهش، 6 مرد و 4 زن مبتلا به افت دهلیزی دو طرفه، مورد توان‌بخشی توسط سیستم EVSS قرار گرفتند. این توان‌بخشی طی 10 جلسه درمانی 20 دقیقه‌ای (روزی 2 جلسه) انجام شد. پروتکل آزمون سازماندهی حسی و پرسشنامه سرگیجه جهت مقایسه نتایج قبل و بعد از درمان مورد استفاده واقع شدند. آزمون‌های پس از درمان، یک روز پس از اتمام درمان EVSS انجام گرفتند. میزان اختلاف بین گروه‌های قبل و بعد از درمان، توسط آزمون t با استفاده از نرم افزار آماری 16SPSS با لحاظ قرار دادن شرط اختلاف معنی‌داری (05/0 > P) بررسی شد.یافته‌ها: همه بیماران پس از دوره 5 روزه درمان توسط EVSS در SOT و پرسش‌نامه DHI امتیازات بهتری کسب کردند (05/0 > P). دفعات افتادن در مرحله 5 SOTکاهش یافت (05/0 > P). بیماران پس از این دوره قادر بودند وضعیت عمودی خود را در موقعیت رومبرگ با چشمان بسته و روی سطح نرم حفظ کنند و حرکات یکنواخت تر و راه رفتن (Gait) پایدارتر شد (05/0 > P).نتیجه‌گیری: این نتایج نشان دهنده بهبود علایم بیماران به واسطه رویکرد جانشینی الکتریکی-لامسه‌ای می‌باشد که بر امکان جانشینی سیستم‌های حسی جهت بهبود نقایص دهلیزی تأکید دارد.کلید واژه‌ها: توان‌بخشی دهلیزی، سیستم جانشینی الکتریکی- لامسه‌ای،‌ اختلالات تعادلی