بررسی فراوانی بیماران مبتلا به پرتس مراجعه کننده به مرکز ارتوپدی هلال احمر اصفهان

مقدمه: بیماری پرتس یکی از بیماری‌های شایع کودکان است. در این بیماری سر استخوان ران به علت اختلال در خون‌رسانی دچار نکروز شده است. این استئونکروزیس دست‌خوش تغییراتی می‌شود و بافت جدید جایگزین بافت از بین رفته می‌گردد و شکل استخوان تغییر می‌کند. این بیماری در دهه اول زندگی بروز می‌کند. با توجه به یافت نشدن پژوهشی در ارتباط با شیوع و فراوانی پرتس در ایران، این مطالعه با هدف بررسی فراوانی و علل ایجاد این بیماری انجام شد.مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی گذشته‌نگر بر روی مراجعین به مرکز درمانی هلال احمر اصفهان انجام شد. اطلاعات مربوط به ارزیابی و معاینه پزشک متخصص و بیوگرافی و اندازه‌گیری‌های لازم مثل میزان کوتاهی که توسط تخته کوتاهی انجام شده بود، در دو پرسش‌نامه استخراج گردید. این افراد هیچ گونه سابقه شکستگی ناحیه هیپ و آسیب تروماتیک مفصل هیپ (دررفتگی و نیمه دررفتگی) نداشتند. در این مطالعه از آزمون‌های شاخص مرکزی و پراکندگی و همبستگی و 2χ استفاده گردید.یافته‌ها: از 77 نفر بیمار مراجعه کننده، نسبت پسر به دختر 4 به 1 بود و سن ابتلا در این بیماران از یک سال تا سیزده سال متغییر بود (میانگین 7 سال). 61 درصد درد و لنگش همزمان، 29 درصد لنگش و 10 درصد با درد مراجعه کرده بودند. میانگین کوتاهی 6/1 سانتی‌متر بود. سمت راست و چپ یکسان و هر دو پا 11 درصد درگیر بود. نسبت زندگی شهری به روستایی بیشتر بود. تنها 5 درصد از این بیماران دارای سابقه فامیلی بودند. میانگین تعداد فرزندان 3 فرزند بود.نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصله از مطالعه حاضر، میزان فراوانی بیماری پرتس در جامعه مورد مطالعه با در نظر گرفتن جنسیت، 82 درصد پسر و 18 درصد دختر بود. به علاوه در این افراد میزان درد و لنگش 61 درصد و میزان کوتاهی 6/1 سانتی‌متر بود. در مورد سمت ضایعه در 44، 43 و 11 درصد افراد به ترتیب در سمت چپ، راست و هر دو طرف ضایعه وجود داشت. نتایج فوق با اکثر مطالعات مشابه هم‌خوانی داشت. این مطالعه نشان داد که رابطه معنی‌داری بین زندگی شهری و میزان ابتلا به پرتس وجود دارد (05/0 > P).کلید واژه‌ها: پرتس، نکروز آوسکولار، استئوآرتریتیس