مقایسه دو روش درمان دستی و تیپینگ در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

مقدمه: استئوآرتریت مفصل زانو یکی از شایع‌ترین بیماری‌های تخریبی به خصوص در افراد کهن‌سال است، که منجر به درد و ناتوانی قابل ملاحظه‌ای می‌شود. روش‌های مختلفی برای درمان استئوآرتریت پیشنهاد می‌شود. در مطالعه حاضر از بین درمان‌های ارایه شده دو روش درمان دستی و تیپینگ با هم مقایسه شده است.مواد و روش‌ها: این تحقیق بر روی 36 بیمار میان‌سال (65/6 ± 31/50) مبتلا به استئوآرتریت زانو به روش نمونه‌گیری آسان انجام شد. کلیه بیماران بیش از یک سال درد زانو داشتند. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه 1 درمان تیپینگ و گروه 2 درمان دستی. هر گروه قبل از درمان‌های مورد نظر، فیزیوتراپی روتین شامل اولتراسوند و تنس دریافت کردند. درمان در گروه تیپینگ در 6 جلسه و درمان دستی در 10 جلسه هر دو به مدت دو هفته انجام شد. درد بر اساس مقیاس Numerical rating scale (NRS) و سطح توانایی عملکردی بیمار با استفاده از پرسش‌نامه Western ontario mc master universities osteoarthritis (WOMAC) قبل و بلافاصله بعد از درمان ارزیابی شد. (آزمون Paired t-tests جهت مقایسه قبل و بعد از درمان و آزمون Independent t-test جهت مقایسه دو گروه درمانی مورد استفاده قرار گرفت).یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری در کلیه متغیرها (به جز خشکی مفصلی) پس از انجام دو روش درمانی مشاهده شد (001/0 > P). در بررسی خشکی مفصلی در گروه تیپینگ قبل و بعد از درمان اختلاف معنی‌داری وجود نداشت (323/0 = P). مقایسه نتایج دو گروه نشان داد که درمان‌های دستی در کاهش علایم استئوآرتریت مؤثرتر بوده است (05/0 > P).نتیجه‎گیری: هر دو روش درمان دستی و تیپینگ در بهبود بیماران استئوآرتریت مؤثر بودند، اما درمان دستی نسبت به تیپینگ روش بهتری جهت کاهش درد و ناتوانی بیماران بوده است. درمان دستی روشی غیر تهاجمی، بدون عوارض و ارزان جهت درمان محافظه کارانه ساییدگی زانو می‌باشد.کلید واژه‌ها: استئوآرتریت زانو، درمان‌های دستی، تیپینگ