مقایسه تعادل ایستا و پویای زنان فعال حرکتی دانشگاهی دارای قوس کف پای متفاوت

مقدمه: تعادل، یکی از اجزای کلیدی و جدایی‌ناپذیر در فعالیت‌های روزانه و عملکرد‌های ورزشی می‌باشد. شناخت هرچه بهتر و جامع‌تر عوامل تأثیرگذار بر کیفیت تعادل و نحوه اثرگذاری آن‌ها این فرصت را فراهم می‌آورد که به بهبود این عامل پایه حرکتی در تمام طول زندگی کمک کرده و از عواملی که بر آن تأثیر منفی دارد، جلوگیری به عمل آورد. به نظر می‌رسد که وجود ناهنجاری‌های آناتومیکی از قبیل کف پای صاف، گود و ویژگی‌های مورفولوژیکی پا بر آمادگی حرکتی از جمله تعادل افراد تأثیرگذار است. در نتیجه تحقیق حاضر با هدف مقایسه تعادل ایستا و پویای زنان فعال حرکتی دانشگاهی دارای قوس کف پای متفاوت انجام شد. مواد و روش‌ها: تعادل ایستا و پویا 90 ورزشکار زن دانشگاهی در سه گروه قوس کف پایی که شامل کف پای صاف (30 نفر)، کف پای گود (30 نفر) و کف پای طبیعی (30 نفر)، به وسیله دستگاه Stbilometer در حالت ایستاده با چشمان باز (معیار سنجش تعادل ایستا) و قرار دادن یک گام آزمون شونده با پای غالب (معیار سنجش تعادل پویا) ارزیابی شد. همچنین، به منظور تشخیص قوس کف پای صاف، گود و طبیعی از آزمون افت استخوان ناوی با استفاده از روش توصیفی Brady صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌های آماری نیز با استفاده از نرم‌افزار SPSS و از روش آماری تحلیل واریانس یک‌راهه انجام شد. یافته‌ها: در تعادل ایستا بین مساحت کل محدوده جابجایی نوسان بین سه گروه تفاوت معنی‌داری وجود داشت (002/0 = P)؛ در صورتی که در تعادل پویا در مساحت کل محدوده جابجایی نوسان بین سه گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (098/0 = P). نتیجه‎گیری: اگرچه تعادل ایستای افراد مبتلا به ناهنجاری کف پای صاف و گود نسبت به کف پای طبیعی کمتر است، اما در مورد تعادل پویا، تفاوت معنی‌داری بین سه گروه قوس کف پایی مشاهده نشد. بنابراین، می‌توان به افراد مبتلا به کف پای صاف و گود در این زمینه آگاهی داد تا در انجام فعالیت‌های روزانه خود با دقت و توجه بیشتری عمل نمایند.