تعیین روایی و اعتبار آزمون اطلاعات آوایی در کودکان 3 تا 6 ساله شهر اصفهان

مقدمه: اختلال در تلفظ صداها، شایع‌ترین اختلال گفتاری است و شیوع آن در کودکان دبستانی حدود 7/8 درصد می‌باشد. در بحث اختلال در تلفظ صداها، تشخیص و ارزیابی دو عامل مهم می‌باشند. در ارزیابی می‌توان از آزمون‌های رسمی و غیر رسمی استفاده نمود. آسیب‌شناسان گفتار و زبان در ایران برای ارزیابی اختلال در تلفظ صداها به طور وسیعی از آزمون اطلاعات آوایی استفاده می‌کنند که متأسفانه تاکنون اعتبار و روایی این آزمون مشخص نگردیده است. هدف از این مطالعه، ارایه‌ اعتبار و روایی آزمون اطلاعات آوایی بود تا سرآغازی برای استاندارد شدن این آزمون باشد.مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی و روش‌شناسی بود. روایی محتوایی آزمون با اعلام نظر 20 آسیب‌شناس گفتار و زبان تعیین گردید. پس از این مرحله آزمون بر روی 150 کودک 3 تا 6 ساله اجرا و برای تعیین اعتبار آزمون از دو روش 20Kuder-Richardson  و بازآزمایی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 13 صورت گرفت.یافته‌‌‌ها: مقدار CVR (Content validity ratio) برای واژه‌ها به استثنای /kæʧæl/ بالاتر از 42 درصد بود. نتایج حاصل بر اساس روش 20Kuder-Richardson  و ضریب همبستگی در هر 3 گروه سنی نشان داد که آزمون اعتبار لازم را دارا می‌باشد.نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این پژ‍وهش نشان داد که آزمون اطلاعات آوایی از اعتبار و روایی لازم برخوردار است. در حقیقت آزمون دقت و صحت کافی دارد تا بتوان از آن در تشخیص و ارزیابی استفاده نمود.کلید واژه‌ها: اعتبار، روایی، آزمون اطلاعات آوایی