نوع مقاله : مقاله پژوهشی اصیل
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشگاه تربیت مدرس
2 استاد یار گروه فیزیوتراپی،دانشگاه تربیت مدرس (نویسنده مسؤول)، گروه فیزیوتراپی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
چکیده
چکیدهکمر درد یکی از مهمترین اختلالات سیستم عصبی ـ عضلانی است که به خصوص در جوامع صنعتی مشاهده میشود. به همین دلیل مطالعات فراوانی در مورد عامل بروز و راههای پیشگیری و درمان آن انجام شده است. به دلیل آن که تعادل مناسب جهت انجام فعالیتهای روزمره (ADL) لازم و ضروری است، ارزیابی تعادل در بیماران مبتلا به کمردرد بسیار مهم می باشد. این بیماران دچار نقص در اجزای فیزیولوژی آوران و وابران کنترل کننده تعادل و کاهش سفتی، قدرت و استقامت عضلات هستند. اختلال در تعادل در بیماران مبتلا به کمردرد به طور مکرر گزارش شده است. حفظ تعادل نیازمند استراتژیهای حسی، پردازش حرکتی و بیومکانیکی است. پیامهای حسی مورد نیاز جهت کنترل تعادل و پاسچر شامل سه دستاند: 1) پیامهای حسی مخابره شده توسط سیستم بینایی، 2) پیامهای حسی مخابره شده توسط سیستم وستیبولار، 3) پیامهای حسی مخابره شده توسط گیرنده های حس عمقی. حس عمقی یکی از مهمترین قسمتها میباشد زیرا شامل حس تشخیص وضعیت مفاصل، حس تشخیص حرکت مفاصل، حس تشخیص نیرو، سنگینی مربوط به انقباض عضله و زمان انقباض عضله است که این اطلاعات از ناحیه دوک عضلانی و گیرندههای موجود در مفاصل و پوست به سیستم عصبی مرکزی مخابره میشود.طبق نتایج به دست آمده از تحقیقات اختلال در حفظ تعادل و کنترل پاسچر، اختلال در توانایی دوبارهسازی وضعیت و اختلال در احساس حرکت در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن را میتوان ناشی از تغییر در اطلاعات مخابره شده توسط گیرنده های مکانیکی، اختلال در عملکرد دوکهای عضلات پارا اسپینال، اختلال در قدرت و هماهنگی انقباضات عضلانی، تأخیر در فعالسازی عضلات تنه و یا افزایش تنشن فعال عضلات در این بیماران دانست که در بین عوامل ذکر شده تغییر در حس عمقی را میتوان یکی از موارد مهم در بروز اختلال در تعادل در بیماران مبتلا به کمردرد به شمار آورد.کلید واژهها: کمردرد مزمن، تعادل، پاسچر