دانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301ایندکسایندکس1704410.22122/jrrs.v13i6.3686ENایندکسمجلهJournal Article20210713لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17044_02a4f95155ad30321d3a88b53b85f2d6.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301جایگاه خدمات توانبخشی در سیاستهای کلی سلامت ایرانجایگاه خدمات توانبخشی در سیاستهای کلی سلامت ایران3663691705310.22122/jrrs.v13i6.3071ENابراهیمصادقی دمنهدانشیار، مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-0590-8512سعیدفرقانیدانشیار، مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-0833-9442Journal Article20180619نگارندگان نامه بر اساس تجربه همکاری با سازمان بهداشت جهانی در تدوین استانداردهای بینالمللی ارایه خدمات توانبخشی، مدل مفهومی را جهت نهادینهسازی، استقرار و دسترسی به خدمات با کیفیت توانبخشی تهیه نمودهاند. این مدل، از طریق تمرکز بر چهار بخش اساسی ارایه خدمات (شامل سیاستها، سازمانها، مداخلات و کارکنان) در پی توسعه کمی و کیفی خدمات توانبخشی در جامعه است. نگارندگان این نامه، معتقدند که مطالعات و پژوهشهای علمی در قالب این مدل مفهومی، میتواند پشتوانه منسجمی برای نیازسنجی، برنامهریزی، اقدام و نظارت در خدمات توانبخشی فراهم سازد. همچنین، میتواند زمینه همگرایی و همافزایی نیروهای علمی و متعهد دانشگاهی و متخصصین نهادهای مرتبط با امور معلولین و توانبخشی را فراهم نمایند و تحقق اهداف متعالی در ارایه خدمت به معلولین و توانخواهان را فراهم سازد...نگارندگان نامه بر اساس تجربه همکاری با سازمان بهداشت جهانی در تدوین استانداردهای بینالمللی ارایه خدمات توانبخشی، مدل مفهومی را جهت نهادینهسازی، استقرار و دسترسی به خدمات با کیفیت توانبخشی تهیه نمودهاند. این مدل، از طریق تمرکز بر چهار بخش اساسی ارایه خدمات (شامل سیاستها، سازمانها، مداخلات و کارکنان) در پی توسعه کمی و کیفی خدمات توانبخشی در جامعه است. نگارندگان این نامه، معتقدند که مطالعات و پژوهشهای علمی در قالب این مدل مفهومی، میتواند پشتوانه منسجمی برای نیازسنجی، برنامهریزی، اقدام و نظارت در خدمات توانبخشی فراهم سازد. همچنین، میتواند زمینه همگرایی و همافزایی نیروهای علمی و متعهد دانشگاهی و متخصصین نهادهای مرتبط با امور معلولین و توانبخشی را فراهم نمایند و تحقق اهداف متعالی در ارایه خدمت به معلولین و توانخواهان را فراهم سازد...https://jrrs.mui.ac.ir/article_17053_b527e953c64bdaef2ca06d4b3c4e59b1.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301تأثیر استفاده از مداخلات مبتنی بر پردازش و یکپارچگی حسی، بر رفتارهای کلیشهای کودکان مبتلا به اختلال اتیسم: بررسی مروری رواییتأثیر استفاده از مداخلات مبتنی بر پردازش و یکپارچگی حسی، بر رفتارهای کلیشهای کودکان مبتلا به اختلال اتیسم: بررسی مروری روایی3593651705210.22122/jrrs.v13i6.3016ENسیمیناسدیکارشناس ارشد، گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-0198-414Xحسینسورتیجیمربی، گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20180417مقدمه: اختلال اتیسم، از شایعترین اختلالات رشدی در میان کودکان است که در سالهای اولیه کودکی به شکل تخریب کیفی در تعامل اجتماعی و الگوهای تکراری و کلیشهای در رفتار و علایق و فعالیتها ظهور میکند. الگوهای کلیشهای و تکراری در رفتار، اختلال در توجه و تمرکز، رشد شناختی و همچنین، آسیبهایی در عملکرد اجتماعی و مهارتهای ارتباطی را در این کودکان به دنبال دارد که در فعالیتهای روزمره از بازی گرفته تا فعالیتهای تحصیلی کودک، مداخله میکند. این نشان میدهد که رفتارهای کلیشهای به هر نحو ممکن باید کاهش یابد. از طرفی، برخی محققین دلیل این الگوهای کلیشهای در این کودکان را نوعی نارسایی حسی در برابر محرکات حسی در نظر میگیرند. بنابراین، مقاله حاضر با هدف مرور منابع به منظور بررسی تأثیر درمانهای مبتنی بر پردازش و یکپارچگی حسی بر الگوهای کلیشهای کودکان مبتلا به اتیسم تدوین شد.مواد و روشها: این مطالعه یک پژوهش مروری بود. برای یافتن مطالعات مرتبط با هدف پژوهش، جستجو در پایگاههای انگلیسی Ot seeker، Google scholar، Scopus و PubMed با استفاده از کلمات کلیدی انگلیسی Sensory processing، Sensory integration autism، Stereotypic behavior و پایگاه فارسی Scientific Information Database (SID) با واژگان کلیدی فارسی اتیسم، یکپارچگی حسی، پردازش حسی و رفتار کلیشهای انجام گرفت و در نهایت 12 مطالعه مرتبط بر اساس معیارهای ورود انتخاب شد.یافتهها: مرور منابع نشان داد که رویکرد یکپارچگی حسی در بهبودی تعامل و کاهش حرکات کلیشهای اتیستیک در کودکان مبتلا به اختلال اتیسم، اثرات مثبت داشته است.نتیجهگیری: به نظر میرسد که این نوع درمان، میتواند در ترکیب با مداخله رفتاری، در کاهش رفتارهای کلیشهای کودکان مبتلا به اختلال اتیسم مؤثر باشد.مقدمه: اختلال اتیسم، از شایعترین اختلالات رشدی در میان کودکان است که در سالهای اولیه کودکی به شکل تخریب کیفی در تعامل اجتماعی و الگوهای تکراری و کلیشهای در رفتار و علایق و فعالیتها ظهور میکند. الگوهای کلیشهای و تکراری در رفتار، اختلال در توجه و تمرکز، رشد شناختی و همچنین، آسیبهایی در عملکرد اجتماعی و مهارتهای ارتباطی را در این کودکان به دنبال دارد که در فعالیتهای روزمره از بازی گرفته تا فعالیتهای تحصیلی کودک، مداخله میکند. این نشان میدهد که رفتارهای کلیشهای به هر نحو ممکن باید کاهش یابد. از طرفی، برخی محققین دلیل این الگوهای کلیشهای در این کودکان را نوعی نارسایی حسی در برابر محرکات حسی در نظر میگیرند. بنابراین، مقاله حاضر با هدف مرور منابع به منظور بررسی تأثیر درمانهای مبتنی بر پردازش و یکپارچگی حسی بر الگوهای کلیشهای کودکان مبتلا به اتیسم تدوین شد.مواد و روشها: این مطالعه یک پژوهش مروری بود. برای یافتن مطالعات مرتبط با هدف پژوهش، جستجو در پایگاههای انگلیسی Ot seeker، Google scholar، Scopus و PubMed با استفاده از کلمات کلیدی انگلیسی Sensory processing، Sensory integration autism، Stereotypic behavior و پایگاه فارسی Scientific Information Database (SID) با واژگان کلیدی فارسی اتیسم، یکپارچگی حسی، پردازش حسی و رفتار کلیشهای انجام گرفت و در نهایت 12 مطالعه مرتبط بر اساس معیارهای ورود انتخاب شد.یافتهها: مرور منابع نشان داد که رویکرد یکپارچگی حسی در بهبودی تعامل و کاهش حرکات کلیشهای اتیستیک در کودکان مبتلا به اختلال اتیسم، اثرات مثبت داشته است.نتیجهگیری: به نظر میرسد که این نوع درمان، میتواند در ترکیب با مداخله رفتاری، در کاهش رفتارهای کلیشهای کودکان مبتلا به اختلال اتیسم مؤثر باشد.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17052_40ab3567559c1b511cd5f61365aae953.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301بررسی میزان فعالیت و همانقباضی عضلات زانو و مچ پا در راه رفتن به جلو و عقب در افراد سالمبررسی میزان فعالیت و همانقباضی عضلات زانو و مچ پا در راه رفتن به جلو و عقب در افراد سالم3093171704610.22122/jrrs.v13i6.3109ENنداعصریکارشناس ارشد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران0000-0002-5228-2703نادرفرهپوراستاد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران0000-0002-5883-7845لیلاغزالهاستادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران0000-0002-2391-7618Journal Article20180808مقدمه: تمرینات مبتنی بر راه رفتن به عقب، جهت بهبود عملکرد عضلات اندام تحتانی بیماران دارای آسیب مفصلی توصیه شده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه فعالیت و همانقباضی عضلات زانو و مچ پا در راه رفتن به جلو و عقب در افراد سالم بود.مواد و روشها: این مطالعه بر روی 10 مرد سالم 18 تا 28 ساله انجام شد. فعالیت و همانقباضی عضلات منتخب (راست رانی، پهن خارجی، پهن داخلی، نیموتری، دو سررانی، دو قلوی داخلی، دو قلوی خارجی و ساقی قدامی) طی مراحل استقرار و نوسان در راه رفتن به جلو و عقب با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی ثبت گردید. به منظور تشخیص شروع و پایان حرکت، همزمان با ثبت فعالیت الکترومیوگرافی، از چهار دوربین آنالیز حرکت استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل گرفت.یافتهها: دو عضله ساقی قدامی (001/0 > P) و دو قلوی خارجی (020/0 = P) به ترتیب بیشترین فعالیت را حین راه رفتن به عقب نسبت به راه رفتن به جلو در مراحل استقرار و نوسان داشتند. در زانو، همانقباضی عضلات پهن خارجی و پهن داخلی در فاز نوسان حین راه رفتن به جلو کمتر از راه رفتن به عقب بود (020/0 = P). در مچ پا، همانقباضی عضلات دورسی فلکسور و پلانتار فلکسور در فاز استقرار راه رفتن به عقب نسبت به راه رفتن به جلو افزایش یافت (001/0 > P). در فاز نوسان، همانقباضی عضلات دورسی فلکسور و پلانتار فلکسور حین راه رفتن به عقب کمتر از راه رفتن به جلو بود (040/0 = P).نتیجهگیری: به طور کلی، فعالیت عضلات اندام تحتانی حین راه رفتن به عقب بیشتر از راه رفتن به جلو بود. نتایج مربوط به همانقباضی عضلات نیز نشان داد که همانقباضی عضلات اندام تحتانی حین راه رفتن به عقب نسبت به راه رفتن به جلو میتواند اثرات زیانباری بر مفصل زانو بگذارد، اما تأثیرات مفیدی بر مفصل مچ پا دارد.مقدمه: تمرینات مبتنی بر راه رفتن به عقب، جهت بهبود عملکرد عضلات اندام تحتانی بیماران دارای آسیب مفصلی توصیه شده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه فعالیت و همانقباضی عضلات زانو و مچ پا در راه رفتن به جلو و عقب در افراد سالم بود.مواد و روشها: این مطالعه بر روی 10 مرد سالم 18 تا 28 ساله انجام شد. فعالیت و همانقباضی عضلات منتخب (راست رانی، پهن خارجی، پهن داخلی، نیموتری، دو سررانی، دو قلوی داخلی، دو قلوی خارجی و ساقی قدامی) طی مراحل استقرار و نوسان در راه رفتن به جلو و عقب با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی ثبت گردید. به منظور تشخیص شروع و پایان حرکت، همزمان با ثبت فعالیت الکترومیوگرافی، از چهار دوربین آنالیز حرکت استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل گرفت.یافتهها: دو عضله ساقی قدامی (001/0 > P) و دو قلوی خارجی (020/0 = P) به ترتیب بیشترین فعالیت را حین راه رفتن به عقب نسبت به راه رفتن به جلو در مراحل استقرار و نوسان داشتند. در زانو، همانقباضی عضلات پهن خارجی و پهن داخلی در فاز نوسان حین راه رفتن به جلو کمتر از راه رفتن به عقب بود (020/0 = P). در مچ پا، همانقباضی عضلات دورسی فلکسور و پلانتار فلکسور در فاز استقرار راه رفتن به عقب نسبت به راه رفتن به جلو افزایش یافت (001/0 > P). در فاز نوسان، همانقباضی عضلات دورسی فلکسور و پلانتار فلکسور حین راه رفتن به عقب کمتر از راه رفتن به جلو بود (040/0 = P).نتیجهگیری: به طور کلی، فعالیت عضلات اندام تحتانی حین راه رفتن به عقب بیشتر از راه رفتن به جلو بود. نتایج مربوط به همانقباضی عضلات نیز نشان داد که همانقباضی عضلات اندام تحتانی حین راه رفتن به عقب نسبت به راه رفتن به جلو میتواند اثرات زیانباری بر مفصل زانو بگذارد، اما تأثیرات مفیدی بر مفصل مچ پا دارد.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17046_db90e948252c7d1753efe6fc9612dabe.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301مقایسه رفتارهای جستجوی بینایی افراد ماهر و نیمه ماهر در شوت جفت بسکتبال: طرح پسرویدادیمقایسه رفتارهای جستجوی بینایی افراد ماهر و نیمه ماهر در شوت جفت بسکتبال: طرح پسرویدادی3033081704510.22122/jrrs.v13i6.3074ENسمیرامعینیراددانشجوی دکتری، گروه علوم شناختی و رفتاری، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-0880-4295بهروزعبدلیدانشیار، گروه علوم شناختی و رفتاری، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-6772-2428علیرضافارسیدانشیار، گروه علوم شناختی و رفتاری، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-9669-614Xنصوراحمدیاستادیار، گروه علوم شناختی و رفتاری، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-0660-0176Journal Article20180624مقدمه: یکی از زیر شاخههای مطالعاتی در مورد خبرگی، بررسی مهارتهای بینایی درگیر در عملکرد خبرگی است. محققان زیادی سعی نمودهاند تا با مقایسه این مهارتها در بین ورزشکاران خبره و مبتدی، راهحلهای متفاوتی را به منظور ارتقای عملکرد خبرگی ارایه دهند. هدف پژوهش حاضر نیز مقایسه رفتارهای جستجوی بینایی بازیکنان ماهر و نیمه ماهر بسکتبال در شوت جفت بسکتبال بود.مواد و روشها: آزمودنیهای تحقیق شامل بازیکنان بسکتبال بودند که بر اساس سالهای تجربه و بازی در سطوح متفاوت رقابت (تیم ملی، لیگ برتر و دسته 3-1 کشور) به گروه ماهر و نیمه ماهر تقسیم شدند. برای ثبت و جمعآوری دادههای تحقیق، از دستگاه ردیاب چشمی (Eye tracking glasses) مدل Sensomotoric instruments (SMI) با قابلیت تصویربرداری 60 هرتز استفاده شد. به طور کلی، تمام شرکت کنندهها (ماهر و نیمه ماهر) تعدادی شوت به سمت حلقه بسکتبال اجرا میکردند و اطلاعات مرتبط با خیرگی آنها شامل تعداد تثبیتها و مدت تثبیتها ثبت میشد و در نهایت، به منظور مقایسه رفتارهای خیرگی شرکت کنندگان از آزمون Independent t استفاده شد.یافتهها: بین تعداد تثبیتها در افراد ماهر و نیمه ماهر، تفاوت معنیداری وجود داشت (040/0 = P). با این حال، در مدت تثبیتها در افراد ماهر و نیمه ماهر، تفاوت معنیداری دیده نشد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر، میتوان به طور کلی نتیجهگیری کرد که رفتار خیرگی، میتواند یکی از عوامل متمایز کننده در سطوح مهارتی مختلف باشد که تمرکز بر آن، میتواند در بهبود عملکرد خبرگی در ورزش از طریق روشنتر شدن عوامل مهم در تمرین و آموزش مؤثرتر کمک کند.مقدمه: یکی از زیر شاخههای مطالعاتی در مورد خبرگی، بررسی مهارتهای بینایی درگیر در عملکرد خبرگی است. محققان زیادی سعی نمودهاند تا با مقایسه این مهارتها در بین ورزشکاران خبره و مبتدی، راهحلهای متفاوتی را به منظور ارتقای عملکرد خبرگی ارایه دهند. هدف پژوهش حاضر نیز مقایسه رفتارهای جستجوی بینایی بازیکنان ماهر و نیمه ماهر بسکتبال در شوت جفت بسکتبال بود.مواد و روشها: آزمودنیهای تحقیق شامل بازیکنان بسکتبال بودند که بر اساس سالهای تجربه و بازی در سطوح متفاوت رقابت (تیم ملی، لیگ برتر و دسته 3-1 کشور) به گروه ماهر و نیمه ماهر تقسیم شدند. برای ثبت و جمعآوری دادههای تحقیق، از دستگاه ردیاب چشمی (Eye tracking glasses) مدل Sensomotoric instruments (SMI) با قابلیت تصویربرداری 60 هرتز استفاده شد. به طور کلی، تمام شرکت کنندهها (ماهر و نیمه ماهر) تعدادی شوت به سمت حلقه بسکتبال اجرا میکردند و اطلاعات مرتبط با خیرگی آنها شامل تعداد تثبیتها و مدت تثبیتها ثبت میشد و در نهایت، به منظور مقایسه رفتارهای خیرگی شرکت کنندگان از آزمون Independent t استفاده شد.یافتهها: بین تعداد تثبیتها در افراد ماهر و نیمه ماهر، تفاوت معنیداری وجود داشت (040/0 = P). با این حال، در مدت تثبیتها در افراد ماهر و نیمه ماهر، تفاوت معنیداری دیده نشد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر، میتوان به طور کلی نتیجهگیری کرد که رفتار خیرگی، میتواند یکی از عوامل متمایز کننده در سطوح مهارتی مختلف باشد که تمرکز بر آن، میتواند در بهبود عملکرد خبرگی در ورزش از طریق روشنتر شدن عوامل مهم در تمرین و آموزش مؤثرتر کمک کند.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17045_8295ef3608eee6550ef7ef27d4000177.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301پیشبینی امتیاز آزمون حرکات عملکردی مردان آتشنشان از طریق عملکرد در آزمون دیپاسکاتپیشبینی امتیاز آزمون حرکات عملکردی مردان آتشنشان از طریق عملکرد در آزمون دیپاسکات3183251704710.22122/jrrs.v13i6.3081ENمصطفیضیائیکارشناس ارشد، گروه حرکات اصلاحی و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-5318-2878وحیدذوالاکتافدانشیار، گروه حرکات اصلاحی و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-8897-6635Journal Article20180629مقدمه: آزمون حرکات عملکردی (Functional Movement Screen یا FMS) مجموعهای متشکل از هفت آزمون میباشد که جهت شناسایی افراد در معرض آسیب معرفی شده است. گاهی محدودیت در منابع یا زمان، امکان انجام کامل این آزمون را نمیدهد. تحقیق حاضر با هدف تعیین روایی کاربرد آزمون دیپاسکات (Deep Squat یا DS) به جای FMS انجام شد.مواد و روشها: جامعه آماری این مطالعه شامل تمامی 524 آتشنشان شاغل در شهر اصفهان بود. ابتدا از نمونهها آزمونهای DS و FMS به عمل آمد و سپس از تحلیل منحنی مشخصه عملکرد (Receiver Operating Characteristic یا ROC) برای تعیین نقطه برش آزمون DS و از آزمون Logistic regression برای تعیین احتمال درستی پیشبینی استفاده گردید.یافتهها: بر اساس تحلیل ROC، میزان حساسیت (تشخیص صحیح) و یک منهای ویژگی (تشخیص غلط) در بهینهترین نقطه برش آزمون DS، به ترتیب 92/0 و 55/0 به دست آمد. تحلیل Logistic regression نشان داد، افرادی که نمرات صفر و 1 را در آزمون DS کسب کردند، 9 برابر بیشتر از دارندگان نمرات 2 و 3 شانس دارند که در FMS نمره کمتر از 14 بگیرند.نتیجهگیری: در صورت کمبود وقت و منابع به خصوص هنگام غربالگری جمعیتهای بزرگ، میتوان از آزمون DS به جای FMS استفاده نمود. با توجه به وجود 55/0 تشخیص غلط افراد در معرض نمره کمتر از 14 در FMS، هنوز نیاز است که برای تشخیص دقیقتر، آزمون FMS را برای آنها اجرا کرد. با اجرای چنین روندی، حدود 30 تا 40 درصد در وقت و منابع صرفهجویی میشود.مقدمه: آزمون حرکات عملکردی (Functional Movement Screen یا FMS) مجموعهای متشکل از هفت آزمون میباشد که جهت شناسایی افراد در معرض آسیب معرفی شده است. گاهی محدودیت در منابع یا زمان، امکان انجام کامل این آزمون را نمیدهد. تحقیق حاضر با هدف تعیین روایی کاربرد آزمون دیپاسکات (Deep Squat یا DS) به جای FMS انجام شد.مواد و روشها: جامعه آماری این مطالعه شامل تمامی 524 آتشنشان شاغل در شهر اصفهان بود. ابتدا از نمونهها آزمونهای DS و FMS به عمل آمد و سپس از تحلیل منحنی مشخصه عملکرد (Receiver Operating Characteristic یا ROC) برای تعیین نقطه برش آزمون DS و از آزمون Logistic regression برای تعیین احتمال درستی پیشبینی استفاده گردید.یافتهها: بر اساس تحلیل ROC، میزان حساسیت (تشخیص صحیح) و یک منهای ویژگی (تشخیص غلط) در بهینهترین نقطه برش آزمون DS، به ترتیب 92/0 و 55/0 به دست آمد. تحلیل Logistic regression نشان داد، افرادی که نمرات صفر و 1 را در آزمون DS کسب کردند، 9 برابر بیشتر از دارندگان نمرات 2 و 3 شانس دارند که در FMS نمره کمتر از 14 بگیرند.نتیجهگیری: در صورت کمبود وقت و منابع به خصوص هنگام غربالگری جمعیتهای بزرگ، میتوان از آزمون DS به جای FMS استفاده نمود. با توجه به وجود 55/0 تشخیص غلط افراد در معرض نمره کمتر از 14 در FMS، هنوز نیاز است که برای تشخیص دقیقتر، آزمون FMS را برای آنها اجرا کرد. با اجرای چنین روندی، حدود 30 تا 40 درصد در وقت و منابع صرفهجویی میشود.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17047_d118d975f3cdf403187a078f3a06f866.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301تأثیر آموزش مهارتهای اجتماعی بر رشد مهارتهای اجتماعی کودکان پیشدبستانی شهرستان شاهرود در سال 1396تأثیر آموزش مهارتهای اجتماعی بر رشد مهارتهای اجتماعی کودکان پیشدبستانی شهرستان شاهرود در سال 13963263331704810.22122/jrrs.v13i6.3114ENآتنارضاییدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران0000-0002-8787-3984گلبهارآخوندزادهاستادیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران0000-0002-5626-019Xحمیدحجتیاستادیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران0000-0002-3350-7356Journal Article20180812مقدمه: توسعه مهارتهای اجتماعی، یکی از دستاوردهای دوران کودکی محسوب میشود که پیشبینیکننده رفتارهای اجتماعی و موفقیتهای تحصیلی و شغلی آینده دانشآموزان میباشد. مطالعه حاضر با هدف تأثیر آموزش مهارتهای اجتماعی بر رشد مهارت اجتماعی کودکان پیشدبستانی شهر شاهرود در سال 1396 انجام گرفت.مواد و روشها: این مطالعه از نوع تجربی کلاسیک با دو گروه آزمون و شاهد بود که بر روی 60 نفر از کودکان پیشدبستانی به صورت تصادفی انجام گردید. محتوای آموزش مهارتهای اجتماعی برای گروه آزمون طی 12 جلسه 90-60 دقیقهای در قالب گروههای 8-7 نفره اجرا شد. ابزار جمعآوری اطلاعات، پرسشنامه مهارتهای اجتماعی Matson بود که به روش خودگزارشدهی از سوی والدینی و مربیان تکمیل گردید. دادهها با استفاده از آمار توصیفی (جداول، میانگین و انحراف معیار) و استباطی (آزمونهای Paired t، Independent t و ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: قبل از انجام مداخله، اختلاف معنیداری بین مهارت اجتماعی از دیدگاه مربی و والدین وجود نداشت. اما پس از مداخله، بین دو گروه از نظر والدین (02/0 = P) و مربی (04/0 = P) تفاوت معنیداری مشاهده شد و میزان مهارت اجتماعی در گروه آزمون بیشتر از گروه شاهد بود.نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی، میتوان گفت که بهبود و توسعه مهارتهای اجتماعی در سنین پیشدبستانی، میتواند زمینهساز موفقیتهای تحصیلی، شغلی و رفتاری کودک در آینده باشد. بنابراین، با توجه به اهمیت فرصتهای آموزشی در سنین کودکی، لازم است مسؤولان و دستاندرکاران بهداشتی به این مسأله توجه بیشتری داشته باشند.مقدمه: توسعه مهارتهای اجتماعی، یکی از دستاوردهای دوران کودکی محسوب میشود که پیشبینیکننده رفتارهای اجتماعی و موفقیتهای تحصیلی و شغلی آینده دانشآموزان میباشد. مطالعه حاضر با هدف تأثیر آموزش مهارتهای اجتماعی بر رشد مهارت اجتماعی کودکان پیشدبستانی شهر شاهرود در سال 1396 انجام گرفت.مواد و روشها: این مطالعه از نوع تجربی کلاسیک با دو گروه آزمون و شاهد بود که بر روی 60 نفر از کودکان پیشدبستانی به صورت تصادفی انجام گردید. محتوای آموزش مهارتهای اجتماعی برای گروه آزمون طی 12 جلسه 90-60 دقیقهای در قالب گروههای 8-7 نفره اجرا شد. ابزار جمعآوری اطلاعات، پرسشنامه مهارتهای اجتماعی Matson بود که به روش خودگزارشدهی از سوی والدینی و مربیان تکمیل گردید. دادهها با استفاده از آمار توصیفی (جداول، میانگین و انحراف معیار) و استباطی (آزمونهای Paired t، Independent t و ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: قبل از انجام مداخله، اختلاف معنیداری بین مهارت اجتماعی از دیدگاه مربی و والدین وجود نداشت. اما پس از مداخله، بین دو گروه از نظر والدین (02/0 = P) و مربی (04/0 = P) تفاوت معنیداری مشاهده شد و میزان مهارت اجتماعی در گروه آزمون بیشتر از گروه شاهد بود.نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی، میتوان گفت که بهبود و توسعه مهارتهای اجتماعی در سنین پیشدبستانی، میتواند زمینهساز موفقیتهای تحصیلی، شغلی و رفتاری کودک در آینده باشد. بنابراین، با توجه به اهمیت فرصتهای آموزشی در سنین کودکی، لازم است مسؤولان و دستاندرکاران بهداشتی به این مسأله توجه بیشتری داشته باشند.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17048_83584fd991eed3055f7b446843f1200e.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301مقایسه اثر تمرینات چشم ساکن و پیشبینی بر عملکرد دروازهبانان هاکیمقایسه اثر تمرینات چشم ساکن و پیشبینی بر عملکرد دروازهبانان هاکی3343401704910.22122/jrrs.v13i6.3097ENمعصومهعلی اصغری تویهدانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، پردیس بینالملل دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0002-9786-7641فرهادقدیریاستادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0002-1884-4899سعیدارشماستادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانرسولیاعلیاستادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0002-8159-4570Journal Article20180724مقدمه: مهارتهای ادراکی- شناختی برای اجرای موفق بسیاری از تکالیف مهم هستند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تمرینات چشم ساکن و پیشبینی بر عملکرد دروازهبانان هاکی انجام گردید.مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی، 10 دروازهبان هاکی با کسب شرایط ورود، به روش هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تمرینات چشم ساکن (5 نفر) و تمرینات پیشبینی (5 نفر) قرار گرفتند. تحقیق شامل مراحل پیشآزمون، مداخله، پسآزمون و انتقال بود. مشارکتکنندگان در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و انتقال (موقعیت تحت فشار) اقدام به دریافت 25 ضربه هاکی از فاصله 9 متری نمودند. مداخله در سه روز متوالی (9 بلوک 40 کوششی که در مجموع 360 کوشش بود) انجام شد و شرکتکنندگان دستورالعملهای مبتنی بر تمرینات خود را دریافت کردند. دادهها با استفاده از آزمونهای Independent t و Paired t در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: تمرینات پیشبینی (010/0 = P) و تمرینات چشم ساکن (001/0 > P) تأثیر معنیداری بر عملکرد دروازهبانان هاکی داشت. بر اساس یافتهها، دروازهبانان گروه چشم ساکن در مقایسه با دروازهبانان گروه پیشبینی، هم در شرایط عادی (010/0 = P) و هم در شرایط تحت فشار (010/0 = P)، عملکرد بهتری را نشان دادند.نتیجهگیری: تمرینات چشم ساکن باعث عملکرد بهتر در مقایسه با تمرینات پیشبینی در شرایط عادی و تحت فشار میشود.مقدمه: مهارتهای ادراکی- شناختی برای اجرای موفق بسیاری از تکالیف مهم هستند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تمرینات چشم ساکن و پیشبینی بر عملکرد دروازهبانان هاکی انجام گردید.مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی، 10 دروازهبان هاکی با کسب شرایط ورود، به روش هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تمرینات چشم ساکن (5 نفر) و تمرینات پیشبینی (5 نفر) قرار گرفتند. تحقیق شامل مراحل پیشآزمون، مداخله، پسآزمون و انتقال بود. مشارکتکنندگان در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و انتقال (موقعیت تحت فشار) اقدام به دریافت 25 ضربه هاکی از فاصله 9 متری نمودند. مداخله در سه روز متوالی (9 بلوک 40 کوششی که در مجموع 360 کوشش بود) انجام شد و شرکتکنندگان دستورالعملهای مبتنی بر تمرینات خود را دریافت کردند. دادهها با استفاده از آزمونهای Independent t و Paired t در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: تمرینات پیشبینی (010/0 = P) و تمرینات چشم ساکن (001/0 > P) تأثیر معنیداری بر عملکرد دروازهبانان هاکی داشت. بر اساس یافتهها، دروازهبانان گروه چشم ساکن در مقایسه با دروازهبانان گروه پیشبینی، هم در شرایط عادی (010/0 = P) و هم در شرایط تحت فشار (010/0 = P)، عملکرد بهتری را نشان دادند.نتیجهگیری: تمرینات چشم ساکن باعث عملکرد بهتر در مقایسه با تمرینات پیشبینی در شرایط عادی و تحت فشار میشود.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17049_f9c8cde98a8d6dfda2273e26fedaeda8.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301محاسبه مرکز جرم و معرفی الگوی تغییرات آن به صورت معادله در نوجوانانمحاسبه مرکز جرم و معرفی الگوی تغییرات آن به صورت معادله در نوجوانان3413491705010.22122/jrrs.v13i6.3063ENاکبرطاهریاندکتری تخصصی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0001-8204-299Xمعصومهشجاعیدانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران0000-0001-5116-8039افخمدانشفردانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران0000-0003-2371-2652مریمشریفدوستاستادیار، گروه آمار و ریاضی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران0000-0003-3949-3685Journal Article20180807مقدمه: مرکز جرم، یکی از ویژگیهای مهم ساختار جسمانی افراد است که کاربردهای فراوانی در زمینه بررسی تکالیف تعادلی، غربالگری به منظور مطالعه مشکلات پیکری، استعدادیابی و طراحی وسایل ایمنی و کمک آموزشی دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین مرکز جرم و بررسی تغییرات آن در نوجوانان و در نهایت، ارایه مدل مناسب بنیادی و کاربردی بر مبنای مهمترین عوامل جسمانی تأثیرگذار بر آن بود.مواد و روشها: از میان همه 161134 دانشآموز نوجوان 12 تا 18 ساله شهر اصفهان، 384 نوجوان به روش خوشهای انتخاب شدند. اطلاعات قد در حالتهای خوابیده، ایستاده و نشسته با استفاده از متر استاندارد و جرم آزمودنیها نیز با کمک ترازو و همچنین، مرکز جرم با دستگاه اندازهگیری مرکز جرم مبتنی بر اصول گشتاورها تعیین گردید. با رعایت پیشفرضهای لازم، مهمترین عوامل مؤثر بر مرکز جرم با استفاده از روش گام به گام در رگرسیون چند متغیره شناسایی شد.یافتهها: مهمترین عوامل تأثیرگذار بر مرکز جرم در نوجوانان، نسبت قد نشسته به قامت ایستاده، قامت ایستاده و قد نشسته بود (001/0 > P). میانگین ارتفاع مرکز جرم نسبت به قامت برای نوجوانان، 41/55 درصد به دست آمد.نتیجهگیری: مدلی در قالب فرمول برای تخمین مرکز جرم نوجوانان ارایه گردید که جایگزین بسیار مناسبی برای تخمین مرکز جرم به جای استفاده از روشهای سخت، وقتگیر و پرهزینهی جاری میباشد.مقدمه: مرکز جرم، یکی از ویژگیهای مهم ساختار جسمانی افراد است که کاربردهای فراوانی در زمینه بررسی تکالیف تعادلی، غربالگری به منظور مطالعه مشکلات پیکری، استعدادیابی و طراحی وسایل ایمنی و کمک آموزشی دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین مرکز جرم و بررسی تغییرات آن در نوجوانان و در نهایت، ارایه مدل مناسب بنیادی و کاربردی بر مبنای مهمترین عوامل جسمانی تأثیرگذار بر آن بود.مواد و روشها: از میان همه 161134 دانشآموز نوجوان 12 تا 18 ساله شهر اصفهان، 384 نوجوان به روش خوشهای انتخاب شدند. اطلاعات قد در حالتهای خوابیده، ایستاده و نشسته با استفاده از متر استاندارد و جرم آزمودنیها نیز با کمک ترازو و همچنین، مرکز جرم با دستگاه اندازهگیری مرکز جرم مبتنی بر اصول گشتاورها تعیین گردید. با رعایت پیشفرضهای لازم، مهمترین عوامل مؤثر بر مرکز جرم با استفاده از روش گام به گام در رگرسیون چند متغیره شناسایی شد.یافتهها: مهمترین عوامل تأثیرگذار بر مرکز جرم در نوجوانان، نسبت قد نشسته به قامت ایستاده، قامت ایستاده و قد نشسته بود (001/0 > P). میانگین ارتفاع مرکز جرم نسبت به قامت برای نوجوانان، 41/55 درصد به دست آمد.نتیجهگیری: مدلی در قالب فرمول برای تخمین مرکز جرم نوجوانان ارایه گردید که جایگزین بسیار مناسبی برای تخمین مرکز جرم به جای استفاده از روشهای سخت، وقتگیر و پرهزینهی جاری میباشد.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17050_9aeadabd8172e574de598c611e410eed.pdfدانشگاه علوم پزشکی اصفهانپژوهش در علوم توانبخشی1735-751913620180301تأثیر هشت هفته تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف بر دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت الکتریکی عضلات منتخب شانه مردان والیبالیست با نقص چرخش داخلی مفصل شانهتأثیر هشت هفته تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف بر دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت الکتریکی عضلات منتخب شانه مردان والیبالیست با نقص چرخش داخلی مفصل شانه350581705110.22122/jrrs.v13i6.3024ENمحسنمرادیکارشناس ارشد، گروه بیومکانیک و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزش، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایرانملیحهحدادنژاداستادیار، گروه بیومکانیک و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزش، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران0000-0002-5524-6310امیرلطافتکاراستادیار، گروه بیومکانیک و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزش، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران0000-0002-5612-8340Journal Article20180421مقدمه: اختلال و آسیب مفصل شانه، در میان ورزشکاران رشتههای بالای سر از جمله والیبال شیوع بالایی دارد. نقص چرخش داخلی مفصل شانه، ارتباط مستقیمی با آسیبهای شانه دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف بر دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت عضلات منتخب شانه مردان والیبالیست با نقص چرخش داخلی مفصل شانه انجام شد.مواد و روشها:30 مرد ورزشکار دارای نقص چرخش داخلی مفصل شانه در این تحقیق شرکت نمودند. پس از غربالگری اولیه و شناسایی ورزشکاران واجد شرایط، آزمودنیها به دو گروه تجربی (15 نفر) و شاهد (15 نفر) تقسیم شدند. تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف شامل تمرینات کششی، قدرتی، عصبی- عضلانی و عملکردی بود. دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت الکتریکی به ترتیب با استفاده از گونیامتر، دستگاه ایزوکینتیک و دستگاه الکترومایوگرافی مورد ارزیابی قرار گرفت.یافتهها: تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف باعث بهبود قدرت عضلات شانه در انقباضهای کانسنتریک و اکسنتریک (001/0 > P) و کاهش فعالیت عضلات سوپرااسپیناتوس، اینفرااسپیناتوس (001/0 = P)، دلتوئید قدامی (005/0 = P) و دلتوئید خلفی (004/0 = P) مفصل شانه و افزایش مقدار چرخش داخلی مفصل شانه (001/0 > P) شد.نتیجهگیری: با توجه به تأثیرگذاری مثبت تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف بر دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت عضلات منتخب شانه، افزودن برنامههای تمرینات اختصاصی این عضلات به برنامههای درمانی توانبخشی مردان والیبالیست دارای نقص چرخش داخلی مفصل شانه جهت تسهیل محدودیت ناشی از این آسیب، توصیه میگردد.مقدمه: اختلال و آسیب مفصل شانه، در میان ورزشکاران رشتههای بالای سر از جمله والیبال شیوع بالایی دارد. نقص چرخش داخلی مفصل شانه، ارتباط مستقیمی با آسیبهای شانه دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف بر دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت عضلات منتخب شانه مردان والیبالیست با نقص چرخش داخلی مفصل شانه انجام شد.مواد و روشها:30 مرد ورزشکار دارای نقص چرخش داخلی مفصل شانه در این تحقیق شرکت نمودند. پس از غربالگری اولیه و شناسایی ورزشکاران واجد شرایط، آزمودنیها به دو گروه تجربی (15 نفر) و شاهد (15 نفر) تقسیم شدند. تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف شامل تمرینات کششی، قدرتی، عصبی- عضلانی و عملکردی بود. دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت الکتریکی به ترتیب با استفاده از گونیامتر، دستگاه ایزوکینتیک و دستگاه الکترومایوگرافی مورد ارزیابی قرار گرفت.یافتهها: تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف باعث بهبود قدرت عضلات شانه در انقباضهای کانسنتریک و اکسنتریک (001/0 > P) و کاهش فعالیت عضلات سوپرااسپیناتوس، اینفرااسپیناتوس (001/0 = P)، دلتوئید قدامی (005/0 = P) و دلتوئید خلفی (004/0 = P) مفصل شانه و افزایش مقدار چرخش داخلی مفصل شانه (001/0 > P) شد.نتیجهگیری: با توجه به تأثیرگذاری مثبت تمرینات اختصاصی عضلات روتاتور کاف بر دامنه حرکتی، قدرت و فعالیت عضلات منتخب شانه، افزودن برنامههای تمرینات اختصاصی این عضلات به برنامههای درمانی توانبخشی مردان والیبالیست دارای نقص چرخش داخلی مفصل شانه جهت تسهیل محدودیت ناشی از این آسیب، توصیه میگردد.https://jrrs.mui.ac.ir/article_17051_ba66841940a5fb383b6258d37ed444dc.pdf