Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 21 1 2025 04 01 The Effect of Dynamic Neuromuscular Stabilization Exercises Combined with Visual Mirror Feedback Compared to Non-Mirror Feedback Training on Respiratory Function in Patients with Parkinson's Disease: A Secondary Analysis of a Randomized Controlled Trial تأثیر تمرینات ثبات عصبی‌- عضلانی پویا همراه با بازخورد دیداری آینه در مقایسه با تمرین بدون بازخورد آینه بر عملکرد تنفسی بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون: تحلیل ثانویه از یک کارآزمایی کنترل‌ شده تصادفی 33434 10.48305/jrrs.2026.46277.1143 EN Mohaddeseh Assari MSc Student, Department of Sports Injuries and Corrective Exercises, School of Sports Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran 0009-0003-7548-6885 Gholamali Ghasemi Professor, Department of Sports Injuries and Corrective Exercises, School of Sports Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran 0000-0001-7391-2690 Morteza Sadeghi Assisstant Professor, Department of Sports Injuries and Corrective Exercises, School of Sports Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran 0000-0002-5402-0571 Ahmad Chitsaz Professor, Department of Neurology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran 0000-0001-7983-2122 Journal Article 2026 05 11 Introduction: Parkinson's disease (PD) can impair respiratory muscle strength and pulmonary function, contributing to reduced cough effectiveness, hypophonia, and diminished exercise tolerance. Dynamic neuromuscular stabilization (DNS) training improves trunk and core control, potentially enhancing respiratory mechanics. Additionally, mirror visual feedback (MVF) has been shown to improve sensorimotor integration and body awareness; however, its effect on respiratory outcomes in PD is unknown. This secondary analysis compared the effects of an eight-week DNS program, performed with or without MVF, on spirometric parameters in patients with PD. Materials and Methods: The current research is a secondary analysis of data from individuals with idiopathic PD (Hoehn and Yahr I–III) who completed an eight-week DNS training program (3 sessions/week, 45–60 min/session), either in front of a full‑length mirror (DNS + MVF, n = 18) or without a mirror (DNS-only, n = 17). For this secondary analysis, spirometric assessments were performed at baseline and post-intervention, including forced vital capacity (FVC), forced expiratory volume in 1 second (FEV1), FEV1/FVC ratio, forced expiratory flow at 25%–75% of vital capacity (FEF25–75), and peak expiratory flow (PEF). Data from 34 participants (17 per group) with complete respiratory measurements were analyzed using a two-way repeated measures analysis of variance (ANOVA) and tests of between-subject effects. Results: Both groups showed significant within-group improvements over time in all spirometric parameters (all P < 0.001). However, the DNS + MVF group demonstrated significantly greater improvements in FVC compared to the DNS-only group (Group × Time interaction: F = 72.03, P < 0.001, partial η² = 0.873), FEV₁ (F = 29.19, P < 0.001, partial η² = 0.711), FEF25‒75 (F = 6.13, P = 0.022, partial η² = 0.235), and PEF (F = 6.42, P = 0.020, partial η² = 0.243). Between‑subject effects also favored the mirror group for FVC (P = 0.008) and PEF (P = 0.043). Conclusion: The integration of MVF provided a statistically significant additive benefit for respiratory function. These findings suggest that mirror-augmented DNS may be a simple, low-cost strategy to enhance respiratory function in patients with PD. Further studies with larger samples and longer follow‑up are warranted. مقدمه: بیماری پارکینسون می‌تواند قدرت عضلات تنفسی را مختل کند و در نتیجه، موجب کاهش کارایی ریه و کاهش تحمل فعالیت شود. تمرینات تثبیت عصبی‌- ‌عضلانی پویا (Dynamic neuromuscular stabilization یا DNS) موجب بهبود کنترل تنه و مرکز بدن می‌شود. همچنین، بازخورد دیداری آینه (Mirror visual feedback یا MVF) می‌تواند یکپارچگی حسی‌- حرکتی را بهبود بخشد. با این حال، اثر آن بر پیامدهای تنفسی در بیماران مبتلا به پارکینسون هنوز مشخص نیست. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر، آنالیز ثانویه یافته‌های افراد مبتلا به پارکینسون در یک مطالعه کارآزمایی بالینی می‌باشد که یک برنامه تمرینی هشت ‌هفته‌ای DNS را تکمیل کردند. این برنامه شامل سه جلسه در هفته و هر ‌جلسه ۴۵ تا ۶۰ دقیقه بود. تمرینات یا در برابر آینه تمام ‌قد یا بدون آینه انجام گردید. ارزیابی‌های اسپیرومتری شامل شاخص‌های ظرفیت حیاتی اجباری، حجم بازدمی اجباری در ثانیه اول (FEV₁)، نسبت Forced vital capacity (FVC)FEV₁/، جریان بازدمی اجباری در 75-25 درصد ظرفیت حیاتی (FEF25-75) و اوج جریان بازدمی مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های ۳۴ شرکت‌کننده شامل ۱۷ نفر در هر گروه با استفاده از آزمون Two-way repeated measures ANOVA و آزمون اثرات بین‌آزمودنی تحلیل گردید. یافته‌ها: هر دو گروه در طول زمان در همه شاخص‌های اسپیرومتری بهبود معنی‌دار درون‌گروهی را گزارش کردند (001/0 > P). با این حال، گروه DNS + MVF در مقایسه با گروه DNS-only، بهبودی معنی‌دار بیشتری را در FVC، FEV₁، FEF25-75 و Peak expiratory flow (PEF) نشان داد. برای FVC، تعامل گروه × زمان معنی‌دار بود (03/72 = F، 001/0 > P، η² جزئی = 873/0). برای FEV₁ نیز تعامل گروه × زمان معنی‌دار بود. همچنین، برای FEF25-75 و PEF مقدار گزارش شد. اثرات بین‌آزمودنی نیز برای FVC و PEF به نفع گروه آینه بود (به ترتیب 008/0 = P و 043/0 = P). نتیجه‎گیری: نتایج نشان داد که DNS + MVF می‌تواند به منظور بهبود عملکرد تنفسی در بیماران مبتلا به پارکینسون استفاده شود. انجام تحقیقات بیشتر با حجم نمونه بزرگ‌تر و پیگیری طولانی‌تر ضروری است.

https://jrrs.mui.ac.ir/article_33434_c7f8c3389808949f179b1ebe4dd99cef.pdf