Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 21 1 2025 04 01 The Role of Vertical Stiffness in Predicting the Incidence of Patellofemoral Pain Syndrome: A Prospective Cohort Study نقش سفتی عمودی در پیش‌بینی بروز سندرم درد کشککی- رانی: یک مطالعه هم‌گروهی آینده‌نگر 33427 10.48305/jrrs.2026.46446.1151 EN Effat Hoseinzadeh Assistant Professor, Department of Sport Sciences, School of Behavioral Sciences, University of Birjand, Birjand, Iran 0000-0002-4174-2946 Mansour Eslami Associate Professor, Department of Sports Biomechanics and Motor Behavior, School of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran 0000-0002-8050-7076 Mohammad Taghipour Professor, Department of Physiotherapy, School of Rehabilitation Sciences, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran 0000-0003-1454-3551 Afshin Fayyaz-Movaghar Assistant Professor, Department of Statistics, School of Mathematical Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran 0000-0003-1454-3551 Journal Article 2026 06 22 Introduction: Patellofemoral pain syndrome (PFPS) is one of the most common overuse injuries of the lower extremity, particularly prevalent among active individuals. Despite numerous studies, the biomechanical risk factors associated with its incidence have not yet been fully identified. Vertical stiffness, as a modifiable variable that reflects both kinetic and kinematic components of the movement system, may play an important role in identifying individuals at risk. This study aimed to investigate the role of vertical stiffness in predicting PFPS incidence. Materials and Methods: In this prospective cohort study, 80 first-year physical education students (50 women and 30 men) who met the inclusion criteria were selected using convenience sampling. Vertical stiffness of both lower limbs was measured during running at the beginning of the academic semester. Participants were monitored for 16 weeks, and lower extremity injuries were recorded and confirmed by an orthopedic physician. At the end of the follow-up period, participants were divided into two groups: those with PFPS and those without injury. Differences in vertical stiffness between groups were analyzed using an independent t-test, and the predictive role of vertical stiffness was examined using binary logistic regression. Results: The mean pre-injury vertical stiffness in the PFPS group was significantly higher than that in the uninjured group (P ≤ 0.05). Logistic regression analysis showed that higher vertical stiffness was significantly associated with an increased risk of developing PFPS [odds ratio (OR) = 2.078, 95% confidence interval (CI): 1.026–4.207, P ≤ 0.05]. Conclusion: High vertical stiffness is a significant predictor of PFPS incidence. These findings suggest that assessing vertical stiffness may help identify individuals at risk and support the design of prevention strategies targeting biomechanical factors. مقدمه: سندرم درد کشککی- رانی (Patellofemoral pain syndrome یا PFPS) یکی از شایع‌ترین آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد در اندام تحتانی است که به ‌ویژه در افراد فعال شیوع بالایی دارد. با وجود مطالعات متعدد، عوامل خطر بیومکانیکی مرتبط با بروز این سندرم همچنان به ‌طور کامل مشخص نشده‌ است. سفتی عمودی به ‌عنوان شاخصی قابل ‌تعدیل که ویژگی‌های کینتیکی و کینماتیکی سیستم حرکتی را به ‌صورت یکپارچه منعکس می‌کند، می‌تواند در شناسایی افراد در معرض خطر نقش مهمی داشته باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی نقش سفتی عمودی در پیش‌بینی بروز PFPS بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه هم‌گروهی آینده‌نگر، 80 دانشجوی ورودی رشته تربیت‌بدنی (50 زن و 30 مرد) که واجد معیارهای ورود بودند، به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. سفتی عمودی هر دو اندام تحتانی در ابتدای نیم‌سال تحصیلی هنگام دویدن اندازه‌گیری گردید. شرکت‌کنندگان به مدت 16 هفته پیگیری شدند و بروز آسیب‌های اندام تحتانی توسط پزشک متخصص ارتوپدی ثبت و تأیید شد. در پایان دوره پیگیری، افراد به دو گروه مبتلا به PFPS و آسیب‌ندیده تقسیم شدند. تفاوت سفتی عمودی بین گروه‌ها با استفاده از آزمون Independent t و ارزش پیش‌بینی‌کنندگی آن با Binary Logistic Regression مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین سفتی عمودی پیش از آسیب در گروه مبتلا به PFPS به ‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه آسیب‌ندیده بود (05/0 ≥ P). آنالیز Logistic Regression نشان داد که سفتی عمودی بالاتر به ‌طور معنی‌داری با افزایش خطر ابتلا به این سندرم مرتبط می‌باشد [207/4-026/1 = Confidence interval (CI) 95 درصد، 078/2 = Odds ratio (OR)، 05/0 ≥ P]. نتیجه‎گیری: سفتی عمودی بالا به‌ عنوان یک پیش‌بینی‌کننده معنی‌دار بروز PFPS شناسایی گردید. بر اساس نتایج، ارزیابی سفتی عمودی می‌تواند در شناسایی افراد در معرض خطر و طراحی برنامه‌های پیشگیری مبتنی بر اصلاح عوامل بیومکانیکی مؤثر باشد.

https://jrrs.mui.ac.ir/article_33427_a8a12a71805851cf6052a8eaa344dbff.pdf