Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 21 1 2025 04 01 Comparison of Eight Weeks of Theraband Resistance Training and Hopping Exercises on Proprioception and Postural Stability Under Muscle Fatigue Conditions in Men at Risk of Anterior Cruciate Ligament Injury مقایسه هشت هفته تمرینات قدرتی تراباند و هاپینگ بر حس عمقی و پایداری قامتی در شرایط خستگی عضلانی مردان در معرض آسیب رباط صلیبی قدامی 33406 10.48305/jrrs.2026.46349.1149 EN Zanyar Fallahi MSc Student, Department of Sport Biomechanics and Sports Injury, School of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran 0009-0002-1695-4792 Seyed Sadredin Shojaedin Professor, Department of Biomechanics and Sports Injury, School of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran 0000-0002-9428-685X Hamed Abbasi Associate Professor, Department of Sports Medicine, Sport Sciences Research Institute, Tehran, Iran 0000-0001-8899-7439 Journal Article 2026 06 03 Introduction: Neuromuscular fatigue is a significant risk factor for anterior cruciate ligament (ACL) injury. The purpose of the present study was to compare the effects of fatigue induced following a period of Theraband resistance training and hopping exercises on proprioception and postural stability in men at risk of ACL injury. Materials and Methods: In this semi-experimental study, 30 men aged 18–28 years who met the inclusion criteria were randomly assigned to three groups of 10 participants each: resistance training, hopping exercises, and a control group. Proprioception was measured using the Biodex isokinetic dynamometer, and time-to-stability was assessed using a force plate. The training groups participated in their respective exercise programs for 8 weeks. Pre- and post-test data were analyzed using repeated-measures analysis of variance (ANOVA) and Tukey's post hoc test in SPSS software. Results: Statistical analysis revealed significant differences between pre- and post-test values for both proprioception (P = 0.001, η² = 0.14) and time-to-stability (P = 0.03, η² = 0.09). Furthermore, the resistance training group demonstrated greater improvement in time-to-stability than the hopping group. In contrast, the hopping group showed better improvement in proprioception than the resistance training group. Conclusion: Based on the findings, resistance training can lead to greater improvements in time-to-stability. At the same time, hopping exercises can result in increased proprioception among men at risk of ACL injury. Overall, given the improvements observed in proprioception and time-to-stability under fatigue conditions, these exercises appear to mitigate some of the risk factors associated with ACL injury. مقدمه: خستگی عصبی- عضلانی، عامل خطر مهمی برای آسیب رباط صلیبی قدامی (Anterior cruciate ligament یا ACL) است. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر خستگی پس از یک دوره تمرینات مقاومتی با تراباند و تمرینات هاپینگ بر حس عمقی و ثبات وضعیتی در مردان در معرض خطر آسیب ACL بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه ‌تجربی، 30 مرد 18 تا 28 ساله که معیارهای ورود به تحقیق را داشتند، به صورت تصادفی در سه گروه 10 نفره «تمرین مقاومتی، تمرینات هاپینگ و گروه شاهد» قرار گرفتند. اندازه‌گیری حس عمقی با استفاده از دستگاه ایزوکینتیک بایودکس و زمان رسیدن به ثبات با استفاده از صفحه نیرو اندازه‌گیری گردید. گروه‌های تمرینی به مدت 8 هفته در برنامه‌های تمرینی شرکت کردند. داده‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA و آزمون تعقیبی Tukey در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: بین مقادیر پیش‌آزمون و پس‌آزمون در هر دو متغیر حس عمقی (001/0 = P ، 14/0 = η²) و زمان رسیدن به ثبات (03/0 = P، 09/0 = η²) تفاوت معنی‌داری وجود داشت (05/0 > P). علاوه بر این، گروه تمرین مقاومتی در بهبود زمان رسیدن به ثبات در مقایسه با گروه هاپینگ عملکرد بهتری را نشان داد؛ در حالی که گروه هاپینگ در بهبود حس عمقی در مقایسه با گروه مقاومتی عملکرد مطلوب‌تری داشت. نتیجه‎گیری: تمرینات مقاومتی می‌تواند منجر به بهبود بیشتر در زمان رسیدن به ثبات و تمرینات هاپینگ می‌تواند سبب افزایش بیشتر حس عمقی در مردان در معرض خطر آسیب ACL شود. در مجموع، با توجه به بهبود حس عمقی و زمان رسیدن به پایداری در شرایط خستگی، به نظر می‌رسد این تمرینات بتواند برخی از عوامل خطر مرتبط با آسیب ACL را بهبود بخشد.

https://jrrs.mui.ac.ir/article_33406_bed19194637ee3c1d4f4e48ef5308211.pdf