Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 21 1 2025 04 01 The Effect of Execution Surface on the Accuracy of Children's Perceived Motor Competence in Locomotor Skills: A Quasi-Experimental Study تأثیر سطح اجرا بر دقت ادراک شایستگی حرکتی کودکان در مهارت‌های جابه‌جایی: یک مطالعه نیمه تجربی 33271 10.48305/jrrs.2026.45632.1123 EN Younes Mosadegh PhD, Department of Physical Education, Technical and Vocational University, Tehran, Iran 0000-0001-7785-2293 Shahab Parvinpour Assistant Professor, Department of Motor Behavior, School of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran 0000-0003-2142-3347 Abbas Bahram Professor, Department of Motor Behavior, School of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran 0000-0003-3430-4777 Mohsen Shafizadeh Associate Professor, Department of Health and Wellbeing, College of Health, Wellbeing and Life Sciences, Sheffield Hallam University, Sheffield, United Kingdom 0000-0002-7524-1058 Journal Article 2025 09 09 Introduction: Self-concept is a structured set of perceptions an individual holds about themselves, which undergoes significant changes during the transition from childhood to adolescence. The purpose of this study was to examine the effect of execution level on the accuracy of children's perceived motor competence in locomotor skills. Materials and Methods: This research employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest structure. The statistical population consisted of children from the city of Bandar Anzali, Iran. A sample of 64 children aged 6 to 8 years was selected via cluster sampling from local kindergartens and schools. Children's perceived motor competence was assessed using the Almeida maximum performance estimation method, and their actual competence was evaluated through the performance of locomotor skills, including horizontal jump, hopping, and skipping, on two surfaces: concrete and artificial grass. Statistical analyses were conducted using mixed analysis of variance (ANOVA) and Bonferroni post hoc tests in SPSS software with a significance level of 0.05. Results: The results from the mixed ANOVA for the within-group effects across all three tasks, horizontal jump (P < 0.001), hopping (P < 0.001), and skipping (P = 0.020), showed that the main effect of task was significant. However, the interactive effects of task and age (P = 0.250), task and gender (P = 0.320), and the three-way interaction of task, age, and gender (P = 0.750) in horizontal jump skill were not significant. Similarly, for the hopping skill, the interactions of task and age (P = 0.830), task and gender (P = 0.310), and all three factors combined (P = 0.370) were not significant. For skipping, the interactions of task with gender (P = 0.450), and the combined effect of all three factors (P = 0.51) were also not significant. The only significant interactive effect was between task and age in skipping (P < 0.001). Between-group comparisons revealed significant main effects of age and gender only in the horizontal jump task. Conclusion: Children were unable to perceive changes in their performance level while executing motor tasks. The findings indicated that the perceptual ability was influenced by age and gender, only in the horizontal jump task, underscoring the importance of considering this factor in studies of locomotor skills in children. مقدمه: خودپنداره مجموعه ساختار یافته‌ای از ادراک است که فرد درباره خودش دارد و در طول گذار از کودکی به نوجوانی دچار تغییرات اساسی می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سطح اجرا بر دقت ادراک شایستگی حرکتی کودکان در مهارت‌های جابه‌جایی انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و جامعه آماری شامل کودکان شهرستان بندرانزلی بود که ۶۴ کودک در گروه‌های سنی ۶ تا ۸ سال، از مهدکودک‌ها و مدارس شهرستان بندرانزلی به عنوان نمونه به صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. شایستگی حرکتی ادراک شده کودکان از طریق روش حداکثر برآورد عملکرد Almeida و شایستگی واقعی از طریق اجرای مهارت‌های جابه‌جایی پرش جفت، لی‌لی کردن و سکسکه دویدن در دو سطح بتنی و چمن مصنوعی ارزیابی گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون Mixed ANOVA و آزمون تعقیبی Bonferroni در نرم‌افزار SPSS و سطح معنی‌داری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج آزمون Mixed ANOVA در رابطه با اثرات درون‌گروهی در هر سه تکلیف پرش جفت (001/0 > P)، لی‌لی کردن (001/0 > P) و سکسکه دویدن (020/0 = P) نشان داد که اثر اصلی تکلیف معنی‌دار بود، اما اثرات تعاملی تکلیف و سن (250/0 = P)، تکلیف و جنسیت (320/0 = P) و تکلیف، سن و جنسیت (750/0 = P) در مهارت پرش جفت و اثرات تعاملی تکلیف و سن (830/0 = P)، تکلیف و جنسیت (310/0 = P) و تکلیف، سن و جنسیت (370/0 = P) در مهارت لی‌لی کردن و اثرات تعاملی تکلیف و جنسیت (450/0 = P) و تکلیف، سن و جنسیت (510/0 = P) در مهارت سکسکه دویدن معنی‌دار نبود و فقط اثر تعاملی تکلیف و سن در مهارت سکسکه دویدن معنی‌دار (001/0 > P) گزارش شد. در مقایسه‌های بین‌گروهی، اثر اصلی سن و اثر اصلی جنسیت فقط در تکلیف پرش جفت معنی‌دار بود. نتیجه‎گیری: کودکان توانایی درک تغییر سطح اجرا را در انجام تکالیف حرکتی نشان ندادند. این توانایی ادراکی فقط در تکلیف پرش جفت تحت تأثیر سن و جنسیت قرار دارد که اهمیت در نظر گرفتن این عوامل در مطالعات مربوط به مهارت‌های جابه‌جایی توسط کودکان را برجسته می‌کند.

https://jrrs.mui.ac.ir/article_33271_004083e4d334ba508ba2c419fa300fd7.pdf