Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 14 6 2019 02 01 The Effect of Implicit and Explicit Learning of Bimanual Coordination on Debilitating Behaviours in Autism بررسی تأثیر یادگیری پنهان و آشکار هماهنگی دودستی بر رفتارهای ناتوان‌کننده اوتیسم 358 365 17101 10.22122/jrrs.v14i6.3376 EN Benyamin Ghelichpoor PhD Student, Department of Sport Behavioral and Cognitive Sciences, School of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0003-3834-8638 Behrouz Abdoli Associate Professor, Department of Sport Behavioral and Cognitive Sciences, School of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0001-6772-2428 Alireza Farsi General Practitioner, Gonbad Kavus Health Center, Gonbad Kavus, Iran Raziyeh Jorjani 0000-0002-4717-6236 Journal Article 2019 08 29 Introduction: Disabling behaviors of autism are a prominent factor in differences with normal individuals. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of implicit and explicit learning of bimanual coordination on disabling social, communicative, and motor behaviors in autism.Materials and Methods: This was semi-experimental research. 24 patients with autism and with an average age of 10 ± 3 years were divided into three equal groups of implicit learning, explicit learning, and control, with the help of pretest Autism Spectrum Screening Questionnaire (SSRQ). The training groups performed bimanual coordination exercises for six days; the implicit learning group performed low-error learning and the explicit learning group performed full-error learning. Then, all of the subjects were re-measured using SSRQ. On the sixth day, the test was taken into account. The data were analyzed using one-way analysis of variance (ANOVA).Results: One-way ANOVA showed a significant difference between the implicit learning group with the explicit learning and control groups (P = 0.014). This was significant for social interaction index (P = 0.019) and behavioral disorders (P = 0.002), too. However, there was no significant difference in speech disorder index (P = 0.910).Conclusion: It is suggested that error-less learning be used to educate people with high-performance autism. In addition to benefiting from implicit learning features, we can improve behavioral and social performance. مقدمه: رفتارهای ناتوان‌کننده اوتیسم، عامل مشهود در تفاوت با افراد طبیعی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر یادگیری پنهان و آشکار هماهنگی دودستی بر رفتارهای ناتوان‌کننده اجتماعی، ارتباطی و حرکتی اوتیسم انجام شد.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی کنترل شده غیر تصادفی بود. 24 کودک مبتلا به اوتیسم با عملکرد بالا با میانگین سنی 3 ± 10 سال، به روش در دسترس انتخاب شدند و با کمک پیش‌آزمون سنجش دامنه اوتیسم (Autism Spectrum Screening Questionnaire یا SSRQ)، به شکل همگن در سه گروه پنهان، آشکار و شاهد قرار گرفتند. گروه‌های تجربی در شش جلسه تمرینی به مدت 30 دقیقه، به تمرین هماهنگی دودستی با کمک دستگاه سنجش هماهنگی دودستی پرداختند؛ به گونه‌ای که گروه پنهان به صورت کم‌خطا و گروه آشکار به صورت پرخطا تمرین را اجرا می‌کردند. در پایان جلسه ششم، پس‌آزمون SSRQ از همه افراد به عمل آمد. داده‌ها با استفاده از آزمون One-way ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: بر اساس یافته‌های آزمون One-way ANOVA، تفاوت معنی‌داری بین گروه پنهان با گروه‌های آشکار و شاهد وجود داشت (014/0 = P). این معنی‌داری مربوط به شاخص‌های تعاملات اجتماعی (019/0 = P) و اختلالات رفتاری (002/0 = P) بود، اما در شاخص اختلالات گفتاری تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (910/0 = P).نتیجه‌گیری: روش‌های یادگیری پنهان و آشکار بر رفتارهای ناتوان‌کننده اوتیسم تأثیر می‌گذارد. پیشنهاد می‌شود از یادگیری کم‌خطا به منظور آموزش افراد مبتلا به اوتیسم استفاده گردد تا علاوه بر استفاده از برتری‌های یادگیری پنهان، بهبود در عملکرد اجتماعی و رفتاری ایجاد شود. https://jrrs.mui.ac.ir/article_17101_dfff88bd8e1ea034d76f39a71fb4ed4d.pdf