دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهش در علوم توانبخشی 1735-7519 14 3 2018 08 01 تأثیر بازی خودانگیخته در طبیعت بر مهارت‌های حرکتی ظریف و یکپارچگی بینایی- حرکتی کودکان پیش‌دبستانی تأثیر بازی خودانگیخته در طبیعت بر مهارت‌های حرکتی ظریف و یکپارچگی بینایی- حرکتی کودکان پیش‌دبستانی 143 150 17074 10.22122/jrrs.v14i3.3272 EN زهرا فتحی رضائی استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0001-7334-9228 کوثر عباس‌پور دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت‌ بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-0536-6541 شیرین یزدانی استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-3449-5932 Journal Article 2019 03 16 مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بازی خودانگیخته در طبیعت بر مهارت‌های حرکتی ظریف و یکپارچگی بینایی- حرکتی کودکان پیش‌دبستانی بود.مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت نیمه تجربی، همراه با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و با روش نمونه‌گیری هدفمند انجام شد. نمونه‌ها متشکل از 30 کودک پیش‌دبستانی 5/6-5/4 ساله، 15 نفر از مدرسه طبیعت و 15 نفر از مهدکودک بود. جهت سنجش مهارت‌های حرکتی ظریف (زمان پاسخ، کنترل بینایی- حرکتی و سرعت و چالاکی اندام فوقانی)، از آزمون تبحر حرکتی Bruininks-Oseretsky و به منظور ارزیابی یکپارچگی بینایی- حرکتی، از آزمون‌ یکپارچگی بینایی- حرکتی Beery-Buktenica استفاده شد.یافته‌ها: بر اساس آزمون MANOVA، فعالیت در فضای باز، تأثیر مثبت و معنی‌داری بر تمام متغیرهای مهارت‌‌های حرکتی ظریف (001/0 = P) و یکپارچگی بینایی- حرکتی (001/0 = P) کودکان داشت. در مقابل، فعالیت در فضای سرپوشیده بر یکپارچگی بینایی- حرکتی (013/0 = P) و از متغیرهای مهارت‌ حرکتی ظریف نیز تنها بر کنترل بینایی- حرکتی (048/0 = P) تأثیر معنی‌داری داشت. فعالیت در فضای باز طبیعی و فضای سرپوشیده به ترتیب باعث 71 و 13 درصد از تغییرات در کنترل بینایی- حرکتی و 88 و 20 درصد از تغییرات در یکپارچگی بینایی- حرکتی کودکان شد.نتیجه‎گیری: نوع محیطی که کودکان در آن فعالیت می‌کنند، تأثیر بسزایی بر رشد آن‌ها دارد. محیط طبیعی، محیطی غنی از محرک‌ها می‌باشد که تأثیر چشمگیری بر رشد کودکان می‌گذارد. بر همین اساس، پیشنهاد می‌شود که در دوران کودکی جهت بهبود رشد حرکتی و ادراکی، کودکان در فضاهای طبیعی فعالیت بیشتری داشته باشند. مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بازی خودانگیخته در طبیعت بر مهارت‌های حرکتی ظریف و یکپارچگی بینایی- حرکتی کودکان پیش‌دبستانی بود.مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت نیمه تجربی، همراه با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و با روش نمونه‌گیری هدفمند انجام شد. نمونه‌ها متشکل از 30 کودک پیش‌دبستانی 5/6-5/4 ساله، 15 نفر از مدرسه طبیعت و 15 نفر از مهدکودک بود. جهت سنجش مهارت‌های حرکتی ظریف (زمان پاسخ، کنترل بینایی- حرکتی و سرعت و چالاکی اندام فوقانی)، از آزمون تبحر حرکتی Bruininks-Oseretsky و به منظور ارزیابی یکپارچگی بینایی- حرکتی، از آزمون‌ یکپارچگی بینایی- حرکتی Beery-Buktenica استفاده شد.یافته‌ها: بر اساس آزمون MANOVA، فعالیت در فضای باز، تأثیر مثبت و معنی‌داری بر تمام متغیرهای مهارت‌‌های حرکتی ظریف (001/0 = P) و یکپارچگی بینایی- حرکتی (001/0 = P) کودکان داشت. در مقابل، فعالیت در فضای سرپوشیده بر یکپارچگی بینایی- حرکتی (013/0 = P) و از متغیرهای مهارت‌ حرکتی ظریف نیز تنها بر کنترل بینایی- حرکتی (048/0 = P) تأثیر معنی‌داری داشت. فعالیت در فضای باز طبیعی و فضای سرپوشیده به ترتیب باعث 71 و 13 درصد از تغییرات در کنترل بینایی- حرکتی و 88 و 20 درصد از تغییرات در یکپارچگی بینایی- حرکتی کودکان شد.نتیجه‎گیری: نوع محیطی که کودکان در آن فعالیت می‌کنند، تأثیر بسزایی بر رشد آن‌ها دارد. محیط طبیعی، محیطی غنی از محرک‌ها می‌باشد که تأثیر چشمگیری بر رشد کودکان می‌گذارد. بر همین اساس، پیشنهاد می‌شود که در دوران کودکی جهت بهبود رشد حرکتی و ادراکی، کودکان در فضاهای طبیعی فعالیت بیشتری داشته باشند. https://jrrs.mui.ac.ir/article_17074_4fe560444cca7edf1c75e4fa492ff7d2.pdf