Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 11 1 2015 05 01 The Comparison of Effect of Three Programs of Strengthening, Stretching and Comprehensive on Upper Crossed Syndrome مقایسه تاثیر سه برنامه تمرینی قدرتی، کششی و ترکیبی بر سندرم متقاطع فوقانی(UCS) 51 61 16889 10.22122/jrrs.v11i1.2149 EN Elham Hhajihosseini MSc Student, Department of Sports Injuries, School of Physical Education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran Aliasghar Norasteh Associate Professor, Department of Sports Injuries, School of physical education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran Ali Shamsi Assistant Professor, Department of Sports Injuries, School of physical education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran 0000-0002-8013-9998 Hassan Daneshmandi Associate Professor, Department of Sports Injuries, School of physical education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran 0000-0003-1154-0531 Journal Article 2014 10 12 Introduction: Upper crossed syndrome is a form of muscle skeletal system involvement that leads muscles of the anterior and upper trunk be short and tight and the posterior part of the muscles be weak. Janda Upper cross syndrome mostly associated with abnormalities of the forward head , forward shoulder, away scapula and increased thoracic kyphosis and will cause wide variations in a quarter of the upper body. Common methods of correcting these abnormalities are corrective exercises. The Purpose of this study was to investigate the effects of strength training, stretch training and comprehensive training in patients with upper crossed syndrome.Materials and Methods: Forty females students with excessive forward head > 46ﹾﹾ, forward shoulder > 52ﹾﹾ and kyphosis > 42ﹾﹾ angle were chosen as samples using purposive sampling method. The average of age 22.22 ± 1.77 years, weight 61/2.2 ± 1.90 kg, height 161.85 ± 2.55 cm and body mass index of the samples 23.37 ± 0.90 kg/m2. The subjects were randomly divided into four groups of 10 experimental and control groups. The first experimental group performed strength training, second group stretch training and third group comprehensive training for 6 weeks. In this period, the control group did not receive any training. In this study, photogrammetric method technique was used to measure the angle of the forward head and forward shoulder. A flexible ruler was used to measure the angle of kyphosis (r = 0.93). Angle of forward head, forward shoulder and kyphosis was measured before and after 6 weeks. data were analyzed using paired t-test and SPSS (P ≤ 0.05).Results: According to in study, paired T-test results in the experimental group showed that the significant decrease in the angle forward shoulder (P = 0.001), forward head (P = 0.005) and kyphosis (P = 0.001) of three types of exercise (strengthing, stretching, comprehensive) was found after 6 weeks. However, a significant decrease in the angle of forward head and shoulder and kyphosis was not found in the control group. One-way analysis of variance (ANOVA) showed that between the effects of different exercises on the forward shoulder angle (p = 0.001), forward head angle (P = 0.001) and kyphosis angle (P = 0.001) there are significant difference. According to the tukey test results, implementation of corrective exercises, strengthing (P = 0.001), stretching (P = 0.001), and comprehensive (P = 0.001) there is a significant difference with the control group. However between the strength training groups, stretching and comprehensive with each other in forward shoulder group, no significant difference was observed. While between of effect the comprehensive training in forward head and kyphosis abnormalities was significant difference compared to other exercises.Conclusion: Forward head and kyphosis angle decreased in the comprehensive group compared to other training programs, showed the Better efficiency of this training program. While between the group strength training, stretching and comprehensive with each other on the forward shoulder significant difference was not found. Importantly, the data showed that although there is no significant difference in the training program. However, statistical trends and the effectiveness has been more of the comprehensive training program. The results demonstrated a significant decrease in the angle of forward head, forward shoulder and kyphosis in the experimental group. Therefore, using this program is recommended in subjects with upper crossed syndrome deformity. قدمه: سندرم متقاطع فوقانی (Upper cross syndrome یا UCS)نوعی از درگیری سیستم عضلانی اسکلتی می باشد که منجر به کوتاهی عضلات قدامی و ضعف عضلات خلفی می‌شود. از روش های رایج در اصلاح این ناهنجاری ها تمرینات اصلاحی می باشد. هدف از انجام این تحقیق، بررسی تاثیر سه نوع برنامه تمرینی کششی، قدرتی و ترکیبی در افراد مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی بود.مواد و روش‌ها: ۴۰ دانشجوی دختر دارای ناهنجاری سر ، و شانه به جلو و کایفوز با میانگین سنی۷۷/۱ ± ۲۲/۲۲ سال به صورت هدفدار انتخاب شدند و به صورت تصادفی به سه گروه ۱۰ نفره تجربی و یک گروه ۱۰ نفره شاهد تقسیم شدند. گروه تجربی اول تمرینات قدرتی، گروه تجربی دوم تمرینات کششی و گروه سوم تمرینات ترکیبی را به مدت ۶ هفته انجام دادند. در این مدت گروه شاهد هیچ گونه برنامه تمرینی را دریافت نکردند. از روش عکس برداری از نمای نیمرخ برای اندازه گیری همزمان زوایای سر و شانه به جلو استفاده شد. از خط کش منعطف برای اندازه گیری میزان زاویه کایفوز آزمودنی ها استفاده شد(93/0=r). میزان تغییرات زاویه شانه، سر و کایفوز آزمودنی ها قبل و بعد از ۶ هفته تمرین اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون Paired t و با استفاده از نرم‌افزار SPSS استفاده شد (05/0 ≥ P).یافته‌ها: بر اساس نتایج آزمون Paired t کاهش معنی داری در زاویه شانه به جلو (001/0 = P )، سربه جلو (005/0 = P) و کایفوز (001/0 = P) در هر سه نوع برنامه تمرینی(قدرتی، کششی، ترکیبی) بعد از ۶ هفته یافت شد. اما کاهش معنی داری در زاویه شانه به جلو، سربه جلو و کایفوز در گروه شاهد یافت نشد. تجزیه و تحلیل واریانس یکطرفه (ANOVA) نشان داد که بین تاثیر تمرینات مختلف در میزان زاویه شانه به جلو (001/0P = )، سر به جلو (001/0P = ) و کایفوز (001/0 P = ) تفاوت معنی داری وجود دارد. با توجه به نتایج آزمون تعقیبی Tukey اجرای تمرینات اصلاحی قدرتی (۰۰۱/۰P = )، کششی (۰۰۱/۰P = ) و جامع (۰۰۱/۰P = ) با گروه شاهد تفاوت معنی داری وجود دارد. درحالی که بین گروه های تمرینی قدرتی، کششی و جامع با یکدیگر در گروه شانه به جلو تفاوت معنی داری مشاهده نشده است. این در حالی است که بین تأثیر تمرینات ترکیبی در ناهنجاری سر به جلو و کایفوز در مقایسه با تمرینات دیگر تفاوت معنی داری مشاهده شد.نتیجه‎گیری: میزان کاهش زوایای سر به جلو و کایفوز در گروه ترکیبی نسبت به دو برنامه تمرینی دیگر، اثر بخشی مطلوبتر این برنامه تمرینی را نشان می دهد. با توجه به کاهش معنادار زاویه شانه و سربه جلو و کایفوز در افراد گروه تجربی، استفاده از این سه نوع برنامه تمرینی در افراد مبتلا  به عارضه UCS توصیه می‌شود. https://jrrs.mui.ac.ir/article_16889_c31b43829c7b4afe91ff4c0797247a76.pdf