Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 9 8 2014 03 01 Effect of Different Physical Activity Levels on the Static and Dynamic Balance of Dominant and Non-Dominant Legs in Females اثر سطوح مختلف فعالیت ورزشی بر تعادل ایستا و پویای پای برتر و غیر‌برتر زنان 1177 88 16780 10.22122/jrrs.v9i8.1261 EN Mohammadtaghi Amiri-Khorasani Assistant Professor of Sports Biomechanics, Faculty of Physical Education and Sports Science, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman. Iran 0000-0002-0199-7522 Mansooreh Mogharabi Manzari MSc Sport and correctional movements Pathology, University of Guilan, Rasht, Iran Journal Article 2013 08 09 Introduction: The aim of the present study was to examine different physical activity levels on the static and dynamic balance of dominant and non-dominant leg in females.Materials and Methods: Twenty four over-active females (Mean ± SD; age: 22/4 ± 1/35 years, height: 164/5 ± 6/10 cm, mass: 56/46 ± 5/35 kg), 24 active females (Mean ± SD; age: 22/08 ± 0/71years, height: 159/75 ± 5/37 cm, mass: 59/76 ± 5/48 kg), and 24 passive females (Mean ± SD; age: 21/02 ± 1/21 years, height: 160/96 ± 4/38 cm, mass: 59/14 ± 5/78 kg) participated in this study, voluntarily. They do not have any injury in lower extremity, head and vestibular system. Stork and Star excursion balance tests were used to assess the static and dynamic balance, respectively.Results: The findings of this study showed a significant difference between over-active, active and passive subjects in static and dynamic balance tests, separately (P ≤ 0/05), while there were no significant differences between the dominant and non-dominant leg in all different groups (P ≥ 0/05).Conclusion: According to current results, therefore, it is recommended for sedentary females to increase their activity level which is the most component of life to raise their balances.Keyword: Physical activity, Static balance, Dynamic balance, Dominant leg, Non-dominant leg مقدمه: هدف از تحقیق حاضر، اثر سطوح مختلف فعالیت ورزشی بر تعادل ایستا و پویای پای­برتر و غیر­برتر زنان ورزشکار و غیرورزشکار بوده است.مواد و روش‌ها: آزمودنی‌های تحقیق حاضر را 24 زن ورزشکار فوق‌فعال با میانگین سن 35/1±4/22 سال، قد 10/6±5/164 سانتیمتر و جرم 35/5±46/56 کیلوگرم، 24 زن ورزشکار فعال با میانگین سن 71/0±08/22 سال، قد 37/5±75/159 سانتیمتر و جرم 48/5±76/59 کیلوگرم و 24 زن غیرورزشکار با میانگین سن 21/1±20/21 سال، قد 38/4±96/160 سانتیمتر و جرم 78/5±14/59 کیلوگرم تشکیل دادند که به صورت داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. افراد فوق‌فعال و فعال هفته‌ای حداقل 6 و 3 جلسه به ترتیب و هر جلسه یک تا یک و نیم ساعت به فعالیت ورزشی می‌پرداختند. اما افراد غیرفعال نیز شامل کسانی بود که فاقد هرگونه فعالیت ورزشی منظمی بودند. آزمودنی‌ها هیچ گونه آسیب‌دیدگی در اندام تحتانی، آسیب سر و سیستم وستیبولار نداشتند. از آزمون لک‌لک برای ارزیابی تعادل ایستا (پایای 87/0) و از آزمون ستاره برای ارزیابی تعادل پویا (98/0-94/0 ICC= - 96/0-85/0ICC=) استفاده شد. از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی برای بررسی تفاوت معناداری بین هر کدام از گروه‌ها و از t وابسته نیز برای بررسی تفاوت درون‌گروهی استفاده شد.یافته‌ها: نتایج تحقیق حاضر تفاوت معناداری را بین زنان فوق‌فعال، فعال و غیرفعال در تعادل ایستا و پویا، به صورت جداگانه، نشان داد (05/0P≤ ) در حالی که تفاوت معناداری بین تعادل پای برتر و غیربرتر افراد در تمام گروه‌های حاضر مشاهده نشد (05/0P≥ ).نتیجه گیری: براساس نتایج تحقیق حاضر، بنابراین، به افراد غیرفعال توصیه می‌شود که جهت بالا رفتن تعادل که جزء مهمی از زندگی محسوب می‌شود، در فعالیت‌های ورزشی مشارکت فعال داشته باشند.کلید واژه‌ها: فعالیت ورزشی، تعادل ایستا، تعادل پویا، پای برتر، پای غیر برتر https://jrrs.mui.ac.ir/article_16780_8adbd6c3f2280e2aeac1b525830ce976.pdf