Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 9 3 2013 08 01 The effect of weight bearing symmetry on the postural responses of lower limb muscles in hemi-paretic patients بررسی تأثیر تقارن در تحمل وزن با استفاده از کفی بر پاسخ‌های پوسچرال عضلات اندام‌های تحتانی در بیماران مبتلا به همی‌پارزی 377 386 16703 10.22122/jrrs.v9i3.1074 EN Hossein Asghar Hosseini Assistant Professor, Department of Physiotherapy, School of Paramedical Sciences, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran Esmaeil Ebrahimi Takamjani Professor, Department of Physiotherapy, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran Mahyar Salavati Professor, Department of Physiotherapy, University of Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran Gholamali Shahidi Professor, Department of Neurology, Rasul-e Akram Hospital, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran Mohammad Ali Sanjari Assistant Professor, Department of Rehabilitation Basic Sciences, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran Mania Sheikh Assistant Professor, Department of Physiotherapy, School of Paramedical Sciences, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran Journal Article 2013 05 01 Introduction: Asymmetric weight bearing is one of the prominent characteristics of impaired postural control in hemi-paresis after stroke. Considering the important effect of load exerted on limbs in correcting postural reflexes, the effect of sole on weight bearing symmetry and also the effect of increased load on paretic limb on the postural responses of lower limb muscles against an internal perturbation were investigated. Materials and Methods: 27 hemi-paretic post-stroke patients, who were able to stand independently without assistive devices for one minute, participated in this study. Evaluations included measuring symmetry index, the latency and amplitude of postural responses of lower limb muscles that was carried out before and after placing a 10-mm-thick sole under intact lower limb of patients. To measure symmetry index, the patients were asked to stand on force platform for 20 seconds. Electromyographic recordings from medial gastrocnemius, soleus and lateral hamstring muscles of paretic and non-paretic limbs were obtained for evaluating postural responses. Rapid flexion movement of non-paretic upper limb was used as an internal perturbation for exciting postural muscle responses. Results: The effect of lift on improving symmetry index was significant (P = 0.001). Increasing load on paretic limb did not exert any effects on the latency and amplitude of postural responses. Conclusion: Inserting a lift improved symmetry by shifting center of gravity toward midline. The results of the present study show that decreased load on a paretic limb following stroke cannot fully explain the weak and latent responses of postural muscles. Keywords: Postural responses, Weight bearing asymmetry, Stroke مقدمه: یکی از مشخصات بارز اختلال در کنترل پوسچر در بیماران همی‌پارزی متعاقب سکته مغزی، عدم تقارن در تحمل وزن بر اندام‌های تحتانی می‌باشد. نظر به اهمیت تأثیر فشار وارد شده بر اندام‌ها بر تصحیح رفلکس‌های پوسچرال، در این مطالعه تأثیر کفی بر تقارن تحمل وزن و نیز تأثیر افزایش بار بر اندام مبتلا بر پاسخ پوسچرال عضلات اندام‌های تحتانی در برابر یک اغتشاش داخلی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: 27 بیمار همی‌پارزی متعاقب سکته مغزی که همگی قادر بودند حداقل یک دقیقه بدون استفاده از وسایل کمکی بایستند در این بررسی شرکت نمودند. ارزیابی‌ها شامل اندازه‌گیری شاخص تقارن و نیز زمان تأخیر و شدت پاسخ عضلات پوسچرال اندام‌های تحتانی بود که قبل و پس از قرار دادن یک کفی به ضخامت 10 میلی‌متر زیر اندام تحتانی سالم بیماران ثبت و مورد مقایسه قرار ‌گرفت. جهت اندازه‌گیری شاخص تقارن از بیمار خواسته شد به مدت 20 ثانیه روی صفحه نیرو بایستد. جهت بررسی پاسخ‌های پوسچرال از ثبت الکترومایوگرافی برای عضلات گاسترکنموس داخلی، سولئوس و همسترینگ خارجی اندام‌های تحتانی سالم و مبتلا استفاده شد. از حرکت فلکسیون اندام فوقانی سالم به عنوان یک اغتشاش درونی و به منظور تحریک پاسخ عضلات پوسچرال استفاده شد. یافته‌ها: تأثیر کفی بر بهبود شاخص تقارن معنی‌دار بود (001/0 = P)، اما افزایش بار بر اندام مبتلا، تأثیری بر زمان تأخیر و شدت پاسخ‌های پوسچرال عضلات اندام‌های تحتانی سالم و مبتلا نداشت. نتیجه‌گیری: قرار دادن کفی با نزدیک کردن مرکز گرانش به خط وسط بدن باعث بهبود تقارن تحمل وزن می‌شود. نتایج تحقیق حاضر حاکی از آن است که کاهش بار بر اندام تحتانی مبتلا متعاقب سکته مغزی نمی‌تواند به طور کامل توجیه کننده وجود پاسخ‌های پوسچرال با شدت کم و زمان تأخیر بالا باشد. کلید واژه‌ها: پاسخ‌های پوسچرال، تحمل وزن نامتقارن، سکته مغزی https://jrrs.mui.ac.ir/article_16703_a1018bd684f0c6a62f01999a180e764b.pdf