دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پژوهش در علوم توانبخشی 1735-7519 8 7 2013 02 01 بررسی ارتباط بین افکار و باورهای نامناسب افراد دارای لکنت بزرگسال با میزان اضطراب و افسردگی آن‌ها بررسی ارتباط بین افکار و باورهای نامناسب افراد دارای لکنت بزرگسال با میزان اضطراب و افسردگی آن‌ها 1173 1185 16638 10.22122/jrrs.v8i7.868 EN سیما فرپور دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گفتار درمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان و گفتار درمانگر، آموزش و پرورش ناحیه 1، شیراز، ایران بیژن شفیعی کارشناس ارشد، عضو هیأت علمی، گروه گفتار درمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران احمد صالحی کارشناس ارشد، آموزش و پژوهش، مدیریت درمان تأمین اجتماعی استان اصفهان، دانشجوی دکتری، گروه روان‌سنجی، دانشگاه بین‌المللی امام رضا، مشهد، ایران حمید کریمی کارشناس ارشد، عضو هیأت علمی، گروه گفتار درمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2013 01 08 مقدمه: لکنت اختلالی است که در جریان گفتار ایجاد می‌شود و تأثیرات شگرفی بر توانایی برقراری ارتباط فرد بر جای می‌گذارد. افکار و باورهای نامناسب در مورد لکنت به جنبه شناختی اضطراب مربوط است و وجود چنین باورهایی می‌تواند عامل ایجاد و یا تشدید اضطراب اجتماعی در افراد دارای لکنت باشد. شناسایی زودهنگام و درمان این افکار و باورها می‌تواند از شدت اضطراب اجتماعی فرد بکاهد. هدف از مطالعه حاضر، شناسایی فراوانی بروز افکار و باورهای نادرست در مورد لکنت و بررسی ارتباط این افکار با میزان اضطراب و افسردگی بود. مواد و روش‌ها: نمونه‌های این مطالعه شامل 52 فرد بزرگسال دارای لکنت بود. کلیه افراد پرسش‌نامه‌های UTBAS (Unhelpful thoughts and beliefs about stuttering)، BAI (Beck anxiety inventory) و BDI-II (Beck depression inventory) را تکمیل کردند و نتایج با استفاده از آماره‌های توصیفی و همبستگی رتبه‌ای Spearman مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: افکار و باورهای نامناسب (از جمله احساس اجبار درونی برای کنترل لکنت، ترس از احتمال بروز لکنت در هر لحظه و همچنین تصور دقت دیگران به لکنت) به میزان متفاوت در کلیه افراد دارای لکنت وجود داشت. این افکار همبستگی مثبت و معنی‌داری با اضطراب (01/0 > P، 55/0 = r) و افسردگی (01/0 > P و 46/0 = r) داشتند. نتیجه‌گیری: بین باورها و افکار نادرست بررسی شده و نشانه‌های اضطراب و افسردگی ارتباط وجود دارد و همچنین همبستگی مثبت بین این عوامل حاکی از ضرورت توجه ویژه به شناسایی زودهنگام این افکار و درمان به موقع مسایل سلامت روانی در افراد دارای لکنت است. کلید واژه‌ها : اضطراب، افسردگی، لکنت بزرگسال، افکار، باورها مقدمه: لکنت اختلالی است که در جریان گفتار ایجاد می‌شود و تأثیرات شگرفی بر توانایی برقراری ارتباط فرد بر جای می‌گذارد. افکار و باورهای نامناسب در مورد لکنت به جنبه شناختی اضطراب مربوط است و وجود چنین باورهایی می‌تواند عامل ایجاد و یا تشدید اضطراب اجتماعی در افراد دارای لکنت باشد. شناسایی زودهنگام و درمان این افکار و باورها می‌تواند از شدت اضطراب اجتماعی فرد بکاهد. هدف از مطالعه حاضر، شناسایی فراوانی بروز افکار و باورهای نادرست در مورد لکنت و بررسی ارتباط این افکار با میزان اضطراب و افسردگی بود. مواد و روش‌ها: نمونه‌های این مطالعه شامل 52 فرد بزرگسال دارای لکنت بود. کلیه افراد پرسش‌نامه‌های UTBAS (Unhelpful thoughts and beliefs about stuttering)، BAI (Beck anxiety inventory) و BDI-II (Beck depression inventory) را تکمیل کردند و نتایج با استفاده از آماره‌های توصیفی و همبستگی رتبه‌ای Spearman مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: افکار و باورهای نامناسب (از جمله احساس اجبار درونی برای کنترل لکنت، ترس از احتمال بروز لکنت در هر لحظه و همچنین تصور دقت دیگران به لکنت) به میزان متفاوت در کلیه افراد دارای لکنت وجود داشت. این افکار همبستگی مثبت و معنی‌داری با اضطراب (01/0 > P، 55/0 = r) و افسردگی (01/0 > P و 46/0 = r) داشتند. نتیجه‌گیری: بین باورها و افکار نادرست بررسی شده و نشانه‌های اضطراب و افسردگی ارتباط وجود دارد و همچنین همبستگی مثبت بین این عوامل حاکی از ضرورت توجه ویژه به شناسایی زودهنگام این افکار و درمان به موقع مسایل سلامت روانی در افراد دارای لکنت است. کلید واژه‌ها : اضطراب، افسردگی، لکنت بزرگسال، افکار، باورها https://jrrs.mui.ac.ir/article_16638_b3432faaca931632a24fc96b3d1c71ef.pdf