Isfahan University of Medical Sciences Journal of Research in Rehabilitation Sciences 1735-7519 5 2 2009 11 01 The effects of aerobic training on biochemical parameters in women with polycystic ovarian syndrome تأثیر تمرینات هوازی بر پارامترهای بیوشیمیایی زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک 16383 10.22122/jrrs.v5i2.114 EN Mohammad Reza Kordi Assistant Professor of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Science, University of Tehran, Tehran, Iran. Zahra Motiei MSc in Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Science, University of Tehran, Tehran, Iran. Ramin Amirsasan Assistant Professor of Exercise Physiology Faculty of Physical Education and Sport Science, University of Tabriz, Tabriz Iran. Khodadad Letafatkar MSc in Sport Injuries, Faculty of Physical Education and Sport Science, University of Tehran, Iran. 0000-0002-5612-8340 Journal Article 2010 11 08 Abstract Introduction: this study aimed at evaluating the effects of aerobic training on clinical symptoms and biochemical parameters of PCOS women. Materials and Methods: To conduct this semi-experimental study, 24 PCOS women were randomly selected and subdivided into two 12-subject groups. The mean age, height, weight and BMI of the subjects were 22.7± 3.77 yrs, 159.87± 5.29 Cm, 69.88± 14.12 Kg and 27.53± 5.02, respectively. The PCOS-T (trained) group underwent a 3-month structured aerobic training program (ET) which lasted for 12 weeks, whereas the PCOS-UnT (untrained) group had not any training. Clinical data (ovarian morphology, BF%, WC, WHR) and serum hormone levels (insulin, Androstenedione, testosterone, DHEA- S and SHBG) were evaluated at the onset of study and re-evaluated after 12 weeks. Paired and sample t-tests were used for statistical analysis (α ≤ 0.05). Results: At the end of the 3-month ET, PCOS-T showed a significant reduction in ovarian volume (Right ovarian) (P = 0.001), Left ovarian (P = 0.002), BF% (P = 0.004), WC (P = 0.002), and WHR (P = 0.01). Fasting insulin (P = 0.0004) and Androtestenedione hormone (P = 0.01) significantly reduced in PCOS-T. Serum testosterone (P = 0.53), DHEA- S (P = 0.16) and SHBG levels (P = 0.40) remained unchanged in PCOS-T. After 3 months, subjects in PCOS-UnT group did not show any changes in any of above-mentioned measurements. Conclusion: The presumable mechanisms thorough which aerobic exercise did affect ovarian size are as follows: emergence of an endocrine environment following an increase in SHBG, decrease of free androgen and improvement in insulin sensitivity. The ovarian size changes in PCOS women may decrease circulating Androtestenedione, which in turn can improve clinical symptoms and biochemical parameters. Keywords: Polycystic ovarian syndrome (PCOS), Aerobic exercises, Biochemical parameters.   چکیده مقدمه: هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات هوازی بر پارامترهای بیوشیمیایی زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک بود. مواد و روش‌ها: جهت اجرای این تحقیق نیمه تجربی، 24 زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک به طور تصادفی انتخاب و به دو گروه 12 نفری تقسیم شدند. برنامه تمرینی هوازی در طول دوازده هفته بر روی گروه تجربی اجرا شد. داده‌های کلینیکی همچون مورفولوژی تخمدان‌ها، درصد BF (Body Fat)، WC (Waist Circumferance)، WHR ((Waist to Hip Ratio و سطح هورمون‌های سرم مانند انسولین، آندروستندیون، تستوسترون DHEA-S و SHBG قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون‌های t زوج و مستقل استفاده شد (05/0 ≥ α). یافته‌ها: آزمودنی‌های تحقیق دارای میانگین سن 77/3 ± 7/22 سال، قد 29/5 ± 87/159 سانتی‌متر، وزن 12/14 ± 88/69 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 02/5 ± 53/27 کیلوگرم بر متر مربع بودند. سه ماه پس از اجرای برنامه تمرینی هوازی، کاهش معنی‌داری در اندازه تخمدان (تخمدان راست با 001/0 = P و تخمدان چپ با 002/0 = P)، درصد BF (004/0 = P)، WC (002/0 = P)، WHR (01/0 = P)، انسولین ناشتا (0004/0 = P) و آندروستندیون (01/0 = P) مشاهده شد. تغییر معنی‌داری در تستوسترون سرم (53/0 = P)، سطوح DHEA-S (16/0 = P) و SHBG یا Hormone Binding Globulin Sex  (40/0 = P) یافت نشد. بحث: از ساز و کارهای مربوط به کاهش حجم تخمدان می‌توان به ایجاد محیط آندوکرینی مطلوب به دنبال افزایش SHBG، کاهش آندروژن‌های آزاد و بهبود حساسیت به انسولین اشاره کرد. احتمال می‌رود در بیماران مبتلا به سندرم پلی‌کیستیک، کاهش در حجم تخمدان موجب کاهش آندروستندیون در گردش شده، علائم کلینیکی و پارامترهای بیوشیمیایی را بهبود بخشد. کلید واژه‌ها: سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، تمرینات هوازی، پارامترهای بیوشیمیایی. https://jrrs.mui.ac.ir/article_16383_09a7d8e17be9c34a1eafcea17976202a.pdf