1
دانشیار علوم اعصاب، گروه های روانشناسی و توانبخشی شناختی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2
دانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3
دانشجوی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان دانشگاه شهید بهشتی ، تهران، ایران
4
دانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
10.22122/jrrs.v10i1.913
چکیده
مقدمه: حافظه صریح بیش از حافظه ضمنی به منابع توجهی نیاز دارد. هدف این پژوهش مقایسه حافظه صریح و ضمنی کودکان مبتلا به اختلال کمتوجهی- بیشفعالی و کودکان با تحول طبیعی است.مواد و روشها: پژوهش مقطعی مقایسهای در 15 دانشآموز مبتلا به اختلال کمتوجهی- بیشفعالی و 15 دانشآموز سالم از مدارس شهرستان ابرکوه انجام شد. برای حافظه صریح لیست کلمات به فرد ارائه میشد و فرد باید کلمات شنیده شده را یکبار بدون تأخیر و یکبار با تأخیر بیان میکرد. برای حافظه ضمنی نیز باید لغات شنیده شده را از بین لغات ارایه شده مشخص نماید. جهت تحلیل دادهها از آزمونهای تی مستقل و تحلیل واریانس دو عاملی استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که کودکان مبتلا به کمتوجهی- بیشفعالی در حافظه صریح عملکرد پایینتری نسبت به کودکان سالم دارند (05/0P<). همچنین در حافظه ضمنی، تفاوتی درعملکرد کودکان کمتوجه- بیشفعال و سالم یافت نشد(05/0P>).نتیجهگیری: کودکان با کمتوجهی- بیشفعالی در حافظه صریح نقص دارند. پیشنهاد میشود رویکردهای توانبخشی و آموزشی، حافظه ضمنی را برای مداخلات کودکان کمتوجه- بیشفعال به کار گیرند. کلید واژهها: حافظه صریح، حافظه ضمنی، اختلال کمتوجهی- بیشفعالی
پژوهش در علوم توانبخشی