1386

بررسی اثر تغییرات دوره‌ای فشار مثبت و منفی در ترمیم زخم پای دیابتی

مجتبی حشمتی پور, وجیهه آب روشن, اعظم مسیحی

DOI: 10.22122/jrrs.v3i2.83

چکیده


مقدمه: مطالعات جديد نشان مي‌دهند درمان با فشار و مکش متناوب (VCT) (vacuum compression therapy) با بهبود گردش خون شرياني و وريدي مي‌تواند در بيماران مبتلا به لنگش متناوب و احتمالاً زخمهاي ناشي از آنژيوپاتي مفيد واقع شود. با توجه به اين نكته، مطالعه حاضر براي بررسي كارايي VCT در درمان زخمهاي ناشي از آنژيوپاتي در بيماران ديابتي طراحي و اجرا شده است.

مواد و روشها: در يك كارآزمائي باليني، 16 بيمار به مدت 4 هفته تحت درمان با VCT و ساير درمانهاي معمول زخمهاي ديابتي قرار گرفتند و 12 بيمار نيز در گروه شاهد فقط درمانهاي معمول را دريافت كردند. كاهش اندازه سطح و عمق زخم در دو گروه پس از پايان دورهء درمان مورد مقايسه قرار گرفت.

نتايج: ميانگين اندازه سطح  زخم در گروه مداخله  34/0 ± 26/1 سانتيمتر مربع كاهش و در گروه شاهد28/0 ± 44/0 سانتيمتر مربع افزايش يافته بود (0000/0 = p). عمق زخم در پايان دوره درمان در گروه VCT به طور متوسط 63/0 ± 4 ميليمتركاهش يافته بود، در حاليكه در گروه شاهد21/0 ± 33/0  ميلي‌متر افزايش نشان مي­داد (0000/0 = p).

بحث و نتیجه‌گیری:VCT مي‌تواند به عنوان يك روش موثر در درمان زخم پاي ديابتي مورد استفاده واقع شود. البته اين روش نيز موارد منع استفاده و محدوديتهاي خاص خود را دارد كه در به كارگيري اين روش بايد به آنها توجه داشت.

كليد واژه­ها:درمان با فشار و مکش متناوب، زخم ديابتی، لنگش متناوب، اندازه­گیری قدرت عضلانی با دست

تمام متن:

PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.