دوره 8، شماره 8: 1391 ویژه نامه اختلالات حرکتی:1352-1362

پروتکل صندلی چرخان و کاربرد آن در بیماری‌های مختلف

پريسا رسولي فرد, علي اکبر نصر اصفهاني, محمد حسين نيلفروش

DOI: 10.22122/jrrs.v8i8.818

چکیده


مقدمه: آزمون صندلی چرخان به منظور بسط ارزیابی‌های درگیری سیستم محیطی و بررسی روند جبران مرکزی و پیگیری تاریخچه سیر بیماری و پايش کارایی درمان‌های خاص، كاربرد دارد. پارامترهای مورد ارزیابی و آنالیز در آزمایش صندلی چرخان فاز، بهره و تقارن است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نتایج پژوهش‌های انجام شده در حوزه صندلی چرخان و بررسی کاربردهای بالینی آن بود.

مواد و روش‌ها: مقاله مروری حاضر مقالات منتشر شده از سال 2003 تا 2009 بود که در پایگاه‌های اطلاعاتی Google Scholar, Science Direct, EBSCO, PubMed, Thieme و با استفاده از کلید واژه‌‌های صندلی چرخان، جبران مرکزی، نیستاگموس وجود داشت.

یافته‌ها: حاصل جستجوی انجام گرفته 58 مقاله پژوهشی و 4 مقاله مروری بود. پس از بررسی مقالات، 20 مقاله به موضوع مورد نظر پرداخته بود و در این مطالعه مروری مورد بررسی قرار گرفت.

نتیجه‌گیری: آزمون صندلی چرخان به علت مزایایی مانند فیزیولوژیک بودن محرک به کار رفته و پایش جبران توسط تغییرات تقارن و نیز قابل اجرا بودن آزمون، زمانی که بیمار حتی از داروهای مهارکننده وستیبولی استفاده می‌کند و راحتی آزمون، امروزه می‌تواند در پروتکل ارزیابی‌های دهلیزی قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها: صندلی چرخان، جبران مرکزی، نیستاگموس


تمام متن:

PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.