دوره 9، شماره 4: 1392

بررسی تاثیر روش‌های گفتاردرمانی همراه با درمان شناختی-رفتاری بر کاهش شدت لکنت افراد بالای 18 سال مبتلا به لکنت شهر اصفهان

پگاه انصاری, بیژن شفیعی, یوسف گرجی

DOI: 10.22122/jrrs.v9i4.765

چکیده


چکیده

مقدمه: لکنت فقط یک مشکل گفتاری نیست. لکنت اختلالی است که سرتاسر جسم و روان فرد را دربرمی‌گیرد. برای رسیدن به درمان کامل بهتر است علاوه بر توجه به ناروانی‌های گفتار به جنبه‌های روانشناختی فرد هم توجه شود  و برای آن برنامه‌ریزی صورت گیرد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر «گفتار درمانی همراه با درمان شناختی-رفتاری» بر کاهش شدت لکنت افراد بالای 18 سال مبتلا به لکنت در شهر اصفهان می‌باشد.

مواد و روش‌ها: اين پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي و طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل است. گروه نمونه 24 نفر از افراد مبتلا به لکنت مراجعه‌کننده به کلینیک‌های دولتی گفتاردرمانی شهر اصفهان بودند. جهت تشخیص شدت لکنت در نمونه‌ها از آزمون شدت لکنت (SSI4) استفاده شد. آزمودنی‌ها پس از انجام پیش‌آزمون به صورت کاملا تصادفی در دو گروه آزمایش وکنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش 10جلسه گفتاردرمانی و 10 جلسه درمان شناختی-رفتاری دریافت کرد. سپس، از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. جهت تجزيه و تحليل آماري، از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون غیرپارامتریک یومان‌ویتنی استفاده گردید.

یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که گفتاردرمانی همراه با درمان شناختی-رفتاری بر کاهش شدت لکنت تأثیر معنی‌داری داشته است(001/0= p).

نتیجه‌گیری: گفتاردرمانی همراه با درمان شناختی-رفتاری بر کاهش شدت لکنت موثر است.

کلیدواژه‌ها: گفتار درمانی، درمان شناختی-رفتاری،لکنت، بزرگسال

تمام متن:

XML PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.