دوره 8، شماره 6: 1391:1132-1141

مقايسه قدرت عضلات تنه و پنجه دست دانش‌آموزان عادی و کم‌توان ذهني فعال و غير فعال

محمد مشهدي, غلامعلي قاسمي, سجاد کرمي, عيسي هوشنگي ضمير

DOI: 10.22122/jrrs.v8i6.707

چکیده


مقدمه: قدرت عضلاني به دليل وضعيت ويژه افراد کم‌توان ذهني و نياز آن‌ها به داشتن زندگي مستقل اهميت بسياري دارد. تحقيقات مختلف اعلام کرده‌اند که زندگي بي‌تحرک يکي از علل ضعف جسماني و مشکلات سلامتي در اين افراد مي‌باشد. هدف از اين مطالعه، مقايسه قدرت عضلاني نوجوانان کم‌توان ذهني و نوجوانان عادی فعال و غير فعال بود.

مواد و روش‌ها: در اين تحقيق 60 دانش‌آموز 15 تا 20ساله (ميانگين سن13/1 ± 58/16سال) شامل 30 دانش‌آموز کم‌توان ذهني (ميانگين بهره هوشي 15/5 ± 87/62) و 30 دانش‌آموز عادي به روش تصادفی انتخاب شدند و به چهار گروه برابر کم‌توان ذهني فعال، کم‌توان ذهني غير فعال، عادی فعال و عادی غير فعال تقسيم شدند. قدرت عضلات پنجه دست برتر و تنه (پشت، سينه و شانه‌ها) با استفاده از نيروسنج‌هاي دستي و چندکاره ارزيابي شد. داده‌ها از طريق نرم‌افزار SPSS و آزمون MANOVA با آزمون تعقيبي LSD (Least significant difference) در سطح (05/0 £ P) تجزيه و تحليل شد.

یافته‌ها: یافته‌های آزمون MANOVA نشان داد، در قدرت عضلاني پنجه دست برتر، تفاوت معنی‌داري بين گروه کم‌توان ذهني غير فعال با تمامی گروه‌هاي کم‌توان ذهني فعال (023/0 = P)، عادی غير فعال (016/0 =P) و عادی فعال (001/0 > P) وجود داشت. در قدرت عضلاني تنه نيز تفاوت معنی‌داري بين این گروه با گروه‌هاي کم‌توان ذهني فعال (008/0 = P)، عادی غير فعال (002/0 = P) و عادی فعال (001/0 > P) مشاهده شد؛ در حالی که بين گروه کم‌توان ذهني فعال با گروه عادی غير فعال در هر دو عامل قدرت پنجه دست (871/0 = P) و تنه (597/0 = P) تفاوت معنی‌دار نبود. البته بین نتایج این گروه با گروه عادی فعال در قدرت عضلانی تنه (016/0 = P)  تفاوت معنی‌دار بود، اما در قدرت عضلانی پنجه دست (064/0 = P) بین این دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. همچنین در دانش‌آموزان عادی بین دو گروه فعال و غير فعال در هر دو عامل قدرت پنجه دست (090/0 = P) و قدرت تنه (056/0 = P) نیز تفاوت معنی‌داري مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: نوجوانان کم‌توان ذهني با داشتن يک زندگي فعال مي‌توانند سطوح قدرت عضلاني را مانند همسالان عادی خود بهبود بخشند. به نظر مي‌رسد فعاليت‌هاي ورزشي آموزشگاهي مي‌تواند عامل مناسبي براي بهبود آمادگي عضلاني در افراد کم‌توان ذهني باشد.

کلید واژه‌ها: قدرت عضلاني، کم‌توان ذهني، زندگي بي‌تحرک، ورزش مدارس

تمام متن:

PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.