بررسي ارتباط ناهنجاری‌های ستون فقرات با انعطاف‌پذيري و شاخص توده بدنی در دختران سندرم داون

Pegah Rahmani, Hossein Shahrokhi, Hassan Daneshmandi, پگاه رحمانی, حسین شاهرخی, حسن دانشمندی

چکیده


مقدمه: سندرم داون یکی از متداول‌ترین اختلالات ژنتیکی در انسان با عقب‌‌ماندگی ذهنی خفیف تا متوسط است. مهم‌ترین نشانه‌ها و عوارض این اختلال، کاهش کارکرد ذهن و ناهنجاری‌های جسمانی است که بر فعالیت‌های حرکتی آنان اثر می‌گذارد. هر چند چگونگی این اثرات منفی به درستی روشن نیست. هدف از تحقیق حاضر، بررسی ارتباط بین انعطاف‌پذیری و شاخص توده بدنی با ناهنجاری‌های ستون فقرات در افراد سندرم داون بود.

مواد و روش‌ها: نمونه آماری این پژوهش شامل 50 دانش‌آموز دختر عقب‌مانده ذهنی با سندرم داون (میانگین سن 77/1 ± 96/13 سال، میانگین قد 19/8 ± 40/135 سانتی‌متر، میانگین وزن 21/9 ± 86/42 کیلوگرم، میانگین IQ 73/3 ± 12/59) است که به صورت تصادفی به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. اطلاعات فردی، سن، قد، وزن، IQ و سوابق پزشکی با استفاده از پرونده پزشکی دانش‌آموزان سندرم داون جمع‌آوری شد. برای ارزیابی انعطاف‌پذیری از آزمون خمش و رسش استفاده شد. سپس شاخص توده بدن اندازه‌گیری گردید. در ادامه برای ارزیابی ناهنجاری‌های ستون فقرات شامل کایفوز، لوردوز و اسکولیوز پشتی و کمری از دستگاه اسپاینال موس استفاده شد.

یافته‌ها: ارتباط معنی‌داری بین شاخص توده بدن با لوردوز وجود داشت (05/0 ≥ P)، اما ارتباط معنی‌داری بین انعطاف‌پذیری با هیچ یک از ناهنجاری‌های ستون فقرات گزارش نشد.

نتیجه‌گیری: با توجه به ارتباط متقابل میان وضعیت بدنی و آمادگی جسمانی و نیازهای ویژه‌ای که افراد سندرم داون در اجرای بهینه فعالیت‌های حرکتی روزمره خود دارند، به مربیان توصیه می‌شود، تجویز و اجرای برنامه‌های اصلاح وضعیت، برنامه‌های بهبود آمادگی جسمانی و برنامه‌های کنترل وزن و کاهش چاقی را برای این افراد در مرکز توجه خود قرار دهند.

کلید واژه‌ها: سندرم داون، ناهنجاری‌های ستون فقرات، انعطاف‌پذیری، شاخص توده بدن 

تمام متن: PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.