دوره 16: 1399

تأثیر حمل کوله‌پشتی بر متغیرهای نیروی عکس‌العمل زمین در وزن و شیب‌های مختلف در دانش‌آموزان 10 تا 12 ساله ساکن شهر تهران

فاطمه احمدی گودینی, مهدی خالقی تازجی, امیر لطافت‌کار

DOI: 10.22122/jrrs.v1i1.3487

چکیده


مقدمه: کودکان دبستانی مجبور هستند هر روز کوله‌پشتی خود را در مسیرهایی با ویژگی‌ها و شیب‌های مختلف حمل کنند. با این حال، دانش موجود درباره اثرات آن بر بیومکانیک راه رفتن بسیار محدود است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر حمل کوله‌پشتی در وزن و شیب‌های مختلف بر کینتیک راه رفتن دانش‌آموزان دبستانی بود.

مواد و روش‌ها: 18 پسر دبستانی 10 تا 12 ساله ساکن شهر تهران، هفت مرحله راه رفتن روی تردمیل شامل سه تکلیف در سطح صاف (بدون کوله و با کوله‌پشتی 10 و 15 درصد وزن بدن به عنوان گروه شاهد)، دو تکلیف در شیب 15 درصد مثبت و دو تکلیف در شیب 15 درصد منفی را اجرا نمودند. مقادیر مربوط به متغیرهای نیروی عکس‌العمل عمودی (پیک اول، پیک دوم، نرخ بارگذاری، نرخ پوش‌آف و زمان رسیدن به پیک) در حین راه رفتن روی تردمیل استخراج گردید.

یافته‌ها: نتایج آزمون ANOVA نشان داد که شیب تأثیر معنی‌داری بر متغیرهای پیک اول و دوم، نرخ بارگذاری، نرخ پوش‌آف و زمان رسیدن به پیک حین راه رفتن داشت (001/0 = P)؛ در حالی که اثر وزن کوله‌پشتی بر این متغیرها معنی‌دار نبود.

نتیجه‌گیری: حمل کوله‌پشتی در سرپایینی اثرات بیشتری بر سیستم حرکتی کودکان دارد. بنابراین، به نظر می‌رسد استراتژی کنترل حرکتی متفاوتی داشته باشد. تعدیل و اصلاح شیوه‌های حمل بار (کوله) می‌تواند از راهکارهای پیش‌رو برای کاهش اثرات منفی فشار بر سیستم اسکلتی- عضلانی کودکان باشد.


واژگان کلیدی


کوله‌پشتی؛ راه رفتن؛ نیروی عکس‌العمل زمین؛ شیب زمین؛ دانش‌آموزان

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.