دوره 15، شماره 6: 1398

تأثیر تغییر عرض رکاب دوچرخه بر کینماتیک سگمنت‌ها و مفاصل اندام تحتانی: تحلیل خطر بروز آسیب پرکاری زانو در حین رکاب زدن (مطالعه مقطعی)

علی عباسی, محمدامین محمدیان, شهرام عباسی, هادی باشفاعت

DOI: 10.22122/jrrs.v15i6.3447

چکیده


مقدمه: درد و آسیب پرکاری مفصل زانو در بین دوچرخه‌سواران بسیار شایع است. تنظیم کردن ابعاد دوچرخه متناسب با تیپ بدنی دوچرخه‌سوار، روش رایجی به ‌منظور کاهش خطر بروز آسیب‌های پرکاری می‌باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تغییر عرض رکاب بر کینماتیک سگمنت‌ها و مفاصل اندام تحتانی مرتبط با خطر بروز آسیب پرکاری مفصل زانو در حین رکاب زدن بود.

مواد و روش‌ها: 10 نفر از دوچرخه‌سواران حرفه‌ای شهر شیراز با ۱۰۰ درصد حداکثر توان خروجی، در چهار عرض رکاب مختلف رکاب زدند [عرض رکاب مرسوم: 0Q، 1Q (0Q + 1 سانتی‌متر)، 2Q (0Q + 2 سانتی‌متر) و 3Q (0Q + 3 سانتی‌متر)]. زوایای سه بعدی سگمنت‌ها و مفاصل اندام تحتانی به مدت 30 ثانیه با استفاده از دستگاه myoMOTION در حین رکاب زدن با هر عرض رکاب ثبت شد. متغیرهای کمینه، بیشینه، میانگین و دامنه حرکتی برای مفاصل ران و مچ پا (صفحه ساجیتال)، مفصل زانو (صفحه ساجیتال و فرونتال) و سگمنت ران و ساق در صفحه فرونتال محاسبه گردید. به منظور تعیین اثر تغییر عرض رکاب، داده‌ها با استفاده از آزمون‌ Repeated measures ANOVA و آزمون تعقیبی Bonferroni مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: تغییر عرض رکاب، تأثیر معنی‌داری بر متغیرهای کمینه (۰۳۵/۰ = P)، بیشینه (۰۴۲/۰ = P) و میانگین (020/۰ = P) ابداکشن/ اداکشن ساق ‌پا و همچنین، کمینه (۰15/۰ = P)، میانگین (۰22/۰ = P) و دامنه حرکتی (۰۱۸/۰ = P) دورسی/ پلانتار فلکشن مچ ‌پا داشت؛ در حالی که تغییر عرض رکاب تأثیر معنی‌داری را بر بقیه متغیرهای کینماتیکی نشان نداد.

نتیجه‌گیری: عرض رکاب (1Q)، پتانسیل بیشتری برای کاهش آسیب‌های زانو و بهبود عملکرد دوچرخه‌سواران دارد؛ در حالی‌ که عرض رکاب استاندارد دوچرخه‌های جاده (0Q) حداقل برای دوچرخه‌سواران حرفه‌ای ایرانی مناسب نیست و خطر بروز آسیب‌های پرکاری مفصل زانو را افزایش می‌دهد.


تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.