دوره 13، شماره 4: 1396 (در حال تکمیل)

تأثیر و ماندگاری خستگی عضلات اندام تحتانی بر زمان رسیدن به پایداری در پرش فرود تک پای مردان بزرگسال هندبالیست لیگ برتر ایران

ناجی قهرمانی, مهدی خالقی تاجزی, حیدر صادقی, شهاب قهرمانی

DOI: 10.22122/jrrs.v13i4.2884

چکیده


مقدمه: افزایش زمان رسیدن به پایداری، منجر به بروز آسیب می‌شود. بنابراین، اهمیت خستگی در موضوع آسیب و بررسی ارتباط آن با زمان رسیدن به پایداری، می‌تواند نتایج مفیدی را به همراه داشته باشد. هدف از انجام مطالعه‌ حاضر، بررسی تأثیر و ماندگاری خستگی عضلات اندام تحتانی در مفاصل بر زمان رسیدن به پایداری در حرکت پرش فرود در مردان هندبالیست‌ بود.

مواد و روش‌ها: 10 هندبالیست لیگ برتر ایران که در سال 1394 در لیگ حضور داشتند، در این پژوهش شركت كردند. سه تکرار برای پای فرود در نظر گرفته شد و داده‌های نيروهاي عکس‌العمل زمين از لحظه‌ تماس با صفحه نیرو به مدت 20 ثانیه ثبت گردید. خستگی عضلات مفاصل ران، زانو و مچ پا به فاصله ۲۴ ساعت برای هر مفصل مورد سنجش قرار گرفت. سپس آزمودنی‌ها حرکت پرش فرود را در دو نوبت، بلافاصله و پس از 10 دقیقه از پروتکل خستگی انجام دادند. زمان رسیدن به پایداری نیز در دو جهت قدامی- خلفی و داخلی- خارجی محاسبه گردید. آزمون Shapiro-Wilk جهت بررسی نرمال بودن و آزمون‌های Repeated measures ANOVA و Bonferroni برای ارزیابی فرضیه‌های تحقیق مورد استفاده قرار گرفت.

یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری بین زمان رسیدن به پایداری در عضلات اینورتور و اورتور مفصل مچ پا در راستای قدامی- خلفی در شرایط مختلف (قبل از خستگی، بلافاصله بعد از خستگی و ده دقیقه پس از خستگی) وجود داشت (001/0 > P)، اما در راستای داخلی- خارجی نتایج معنی‌داری یافت نشد (650/0 = P). همچنین، اختلاف معنی‌داری بین زمان رسیدن به پایداری در عضلات فلکسور و اکستنسور مفصل زانو در راستای قدامی- خلفی و در شرایط مختلف مشاهده گردید (003/0 = P)، اما این یافته‌ها در راستای داخلی- خارجی مفصل زانو معنی‌دار نبود (228/0 = P). بین زمان رسیدن به پایداری در عضلات ابداکتور و اداکتور مفصل ران، در راستای قدامی- خلفی (051/0 = P) و داخلی- خارجی (343/0 = P) تفاوت معنی‌داری یافت نشد.

نتیجه‌گیری: خستگی عضلات اندام تحتانی، منجر به افزایش زمان رسیدن به پایداری و افزایش نیروی وارد شده بر پا می‌شود و ممکن است باعث آسیب شود. با طراحی و گنجاندن برنامه‌های تمرینی استقامتی ویژه، شاید بتوان زمان رسیدن به پایداری در حرکات پرش فرود را به حداقل رساند و در نتیجه، خطر بروز آسیب را کاهش داد.


واژگان کلیدی


خستگی عضلانی؛ تعادل وضعیتی؛ حرکت

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.