دوره 4، شماره 1: 1387

بررسی تأثیر ورزش هوازی بر اختلال افسردگی در زنان بزرگ‌سال– تهران (1387)

ساره زرشناس, اشرف کربلايي نوري, سيد علي حسيني, مهدي رهگذر, نهاله مشتاق

DOI: 10.22122/jrrs.v4i1.25

چکیده


مقدمه: اختلال افسردگی از اختلالات شایع دوران بعد از بلوغ می‌باشد. از رایج‌ترین روش‌های درمانی در این اختلال، دارو درمانی و روان درمانی است. با توجه به عوارض جانبی و نیز وقت‌گیر و گران بودن این روش‌ها، توسعه درمان‌های غیر دارویی در سطوح مختلف این اختلال، ضروری به نظر می‌رسد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ورزش هوازی به عنوان نوعی روش درمان در زنان بزرگ‌سال (45-18 سال) با اختلال افسردگی بود.

مواد و روشها: در این پژوهش مداخله‌ای و شبه‌تجربی، 82 نفر از زنان بزرگ‌سال توسط پرسش‌نامه افسردگی بک II از میان 150 نفر انتخاب شدند. 41 نفر به عنوان گروه آزمون به مدت 4 هفته و هفته‌ای 3 روز به مدت 1 ساعت در ورزش هوازی شرکت کردند. در این مدت 41 نفر شرکت کننده در گروه شاهد که شامل افراد قرار گرفته در لیست انتظار بودند، در هیچ فعالیت ورزشی شرکت نکردند. بعد از طول مدت مداخله دوباره پرسش‌نامه مربوط از افراد گرفته شد.

یافته ها: افراد شرکت کننده در ورزش هوازی در مقایسه با گروه شاهد و نیز نسبت به قبل از انجام ورزش، کاهش معني‌داری را در شدت افسردگی نشان ‌دادند (05/0 P <)؛ به گونه‌ای که با توجه به تست بک II، میزان افسردگی از شدت متوسط به شدت خفیف کاهش یافته بود. در صورتی که در گروه شاهد، شدت افسردگی تغییر نکرده بود.

نتیجهگیری: 4 هفته ورزش هوازی در کاهش افسردگی در زنان بزرگ‌سال مؤثر بوده، می‌تواند به عنوان یک روش درمانی در کاردرمانی این اختلال مورد استفاده قرار گیرد.

کلید واژه‌ها: اختلال افسردگی، ورزش هوازی، زنان بزرگ‌سال، مقیاس افسردگی بک


تمام متن:

PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.