دوره 11، شماره 1: 1394:26-31

تأثير يک دوره تمرين هوازي منتخب بر شدت سردرد بيماران مبتلا به ميگرن

فرشته كريمي, وازگن ميناسيان, احمد چيت ساز, سيد محمد مرندي

DOI: 10.22122/jrrs.v11i1.2243

چکیده


مقدمه: حملات ميگرن رويداد مغزي پيچيده اي است که مي‌تواند علائم عصبي و جسماني متعددي داشته باشد. اگرچه سردرد  برجسته ترین ويژگي ميگرن است، ميگرن ممکن است داراي علائم ديگري هم باشد که قبل، درحين و يا بعد از سردرد ايجاد مي‌شود. هدف اين مطالعه بررسي اثر يک دوره تمرينات هوازي منتخب روي شدت سردرد بيماران مبتلا به ميگرن بود.

مواد و روش‌ها: تحقيق حاضرکاربردي و از نوع نيمه تجربي بود و نمونه‌هاي آن شامل 22 زن مبتلا به ميگرن، با ميانگين سني گروه تجربي53/6 ± 69/31 وميانگين سني گروه شاهد 30/9 ± 55/37 سال بود که به صورت در دسترس انتخاب و به شکل داوطلبانه در دو گروه تجربي(13 نفر) و شاهد(نفر9) قرارگرفتند. گروه تجربي علاوه بر درمان دارويي به مدت12 هفته، سه جلسه در هفته در تمرينات هوازي منتخب شرکت داشتند. اين تمرينات شامل دويدن روي دستگاه تردمیل، رکاب زدن روي دوچرخه ثابت به مدت 35 تا 60 دقيقه و با شدت 50 تا 75 درصد حداکثر ضربان قلب بود.گروه شاهد فقط تحت درمان دارویی بودند و هیچ برنامه ی ورزشی منظمی نداشتند. دو گروه در ابتدا و انتهای مطالعه تحت آزمون قرار گرفتند.

یافته‌ها: آزمون t مستقل اختلاف بين ميانگين‌ها‌ نشان داد که 12 هفته تمرين ورزشي موجب كاهش معني داري در شدت سردرد بيماران مبتلا به ميگرن شد، و از مقدار23/34  به مقدار30/14 کاهش نشان داد.

نتیجه‎گیری: يافته‌هاي تحقيق نشان مي دهد که احتمالاً مي توان از تمرينات هوازي به عنوان يک روش درماني مکمل در کنار ساير درمان‌هاي دارويي ميگرن به منظور بهبود شدت سردرد بيماران مبتلا به ميگرن استفاده کرد.


واژگان کلیدی


تمرينات هوازي؛ شدت سردرد؛ میگرن

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.