دوره 11، شماره 5: 1394:323-330

بررسی تأثیر تمرینات درکی- حرکتی بر زبردستی کودکان مبتلا به سندرم داون (طرح تک‌آزمودنی

نرگس قمري, شهلا رفيعي, رمضان سلطاني, زهرا قمري, مينا احمدي کهجوق

DOI: 10.22122/jrrs.v11i5.2225

چکیده


مقدمه: سندرم داون به عنوان یک اختلال ژنتیکی، از عوامل عمده عقب ماندگی ذهنی است که منجر به تأخیر در مهارت‌های حرکتی از قبیل حرکات ظریف، حرکات درشت، قدرت و کنترل بینایی- حرکتی می‌گردد. زبردستی یک مهارت عملکردی دست می‌باشد و نیازمند هماهنگی حرکات درشت و ظریف است که تحت تأثیر مشکلات حرکتی در این کودکان قرار می‌گیرد. نظر به اهمیت توسعه حرکات درشت، ظریف و هماهنگی بین آن‌ها جهت اجرای فعالیت‌هایی مانند زبردستی، هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تمرینات درکی- حرکتی بر زبردستی کودکان مبتلا به سندرم داون بود.

مواد و روشها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی از نوع طرح تک‌آزمودنی با استفاده از نمونه در دسترس انجام گرفت. شرکت ‌کننده‌ها در فاز پایه به صورت دو بار در هفته با آزمون Purdue Pegboard مورد ارزیابی قرار گرفتند. در فاز درمان به مدت 5/1 ماه، هر هفته 3 جلسه 60 دقیقه‌ای در تمرینات ادراكي- حرکتی شرکت کردند. جهت بررسی الگوی تغییرات در فاز پایه و درمان، از آماره C و آزمون Bayesian analyze استفاده گردید.

یافتهها: طبق نتایج آزمون Bayesian analyze، تمرینات درکی- حرکتی بر زبردستی بر اساس میانگین نمرات مونتاژ (Mean montage score)، دارای تأثیر خیلی قوی در شرکت کنندگان 1 و 2، قوی تا خیلی قوی در شرکت کننده چهار، متوسط تا قوی در شرکت کننده پنج و تأثیر ضعیف در شرکت کننده سه بود.

نتیجهگیری: تمرینات درکی- حرکتی می‌تواند مداخله مؤثری برای بهبود زبردستی کودکان مبتلا به سندرم داون باشد. از این‌رو، مطالعات با متدولوژی قوی‌تری لازم است.

 


واژگان کلیدی


کودکان مبتلا به سندرم داون؛ زبردستی؛ تمرینات درکی- حرکتی

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.