دوره 10، شماره 6، 1393:833-44

اثر بخشي نقاشي‌درماني بر کاهش رفتارهاي پرخاشگرانه دانش آموزان پسر دارای عقب‌ماندگی ذهني خفيف تا متوسط

احمد يارمحمديان, عبدالخالق اخلاقی

DOI: 10.22122/jrrs.v10i6.2028

چکیده


مقدمه: رفتارهاي پرخاشگرانه، مشکلي متداول ميان کودکان عقب‌مانده‌ي ذهني است و يکي از روش‌هاي پيشنهاد شده، جهت درمان پرخاشگري، هنر درماني است. هدف اين پژوهش بررسي تأثير مداخلات نقاشي‌درماني برکاهش رفتارهاي پرخاشگرانه دانش‌آموزان پسر عقب‌مانده‌ي ذهني آموزش‌پذير مقطع ابتدايي بود.

مواد و روش: 60 نفر از دانش‌آموزان پسرعقب مانده‌ي ذهني آموزش‌پذير مقطع ابتدايي، با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند. در اين پژوهش از روش آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-  پس‌آزمون با گروه کنترل و گزينش تصادفي استفاده شد. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌ي پرخاشگري کودکان کم توان ذهني (B. D. GH) فرم معلم استفاده گرديد.

يافته ها: نتايج تحليل کوواريانس نشان داد که تفاوت بين دو گروه آزمايش و کنترل در پس‌آزمون با کسر اثر پيش‌آزمون در مولفه‌هاي پرخاشگري کلامي به خود (01/0P<، 58/20=F)، پرخاشگري غيركلامي به خود (01/0P<، 72/19=F)، پرخاشگري کلامي به ديگران (01/0P<، 53/22=F)، پرخاشگري غيركلامي به ديگران (01/0P<، 71/44=F) و نمره کل پرخاشگري (01/0P<، 85/56=F) معنادار است.

نتيجه‌گيري: نتيجه اين پژوهش نشان داد، نقاشي‌درماني بطور معناداري باعث کاهش رفتارهاي پرخاشگرانه در دانش آموزان دارای عقب‌ماندگی ذهني مي‌شود، چون در نقاشي اين گروه از دانش آموزان فرصت مي‌يابند تا عواطف، احساسات و هيجانات متراکم شده و فشارهاي رواني حاصل از اين احساسات را از طريق نقاشي و به صورتي جامعه پسند نشان دهند، بنابراين کمتر پرخاشگري نشان مي‌دهند.

کليد واژها: پرخاشگري، نقاشي‌درماني، دانش آموزان عقب‌مانده ذهني.

 



تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.