دوره 7، شماره 1: 1390

ميزان پذيرش پروتز در آمپوته هاي اندام فوقاني و ارتباط آن با نوع پروتز و سطح قطع عضو

محمد تقي كريمي

DOI: 10.22122/jrrs.v7i1.164

چکیده


قطع عضو اندام فوقاني باعث از دست رفتن بخش وسيعي از توانائي فرد درانجام فعاليت هاي مختلف مي شود که براي جبران آن از انواع مختلف پروتز استفاده مي شود. انواع مختلفي از پروتزهاي اندام فوقاني طراحي وساخته  شده است که با توجه به مکانيزم هاي حرکتي مي توان آنها را به پروتزهاي کازميک، مکانيکال و مايوالکتريک تقسيم کرد. متاسفانه ميزان پذيرش پروتز دربين آمپوته هاي اندام فوقاني بسيار پايين بوده كه اين امر به عوامل مختلفي بستگي دارد. در اين تحقيق سعي بر آن است که تاثير عواملي همچون سطح قطع عضو ، نوع پروتز ومدت زمان استفاده از آنرا برميزان پذيرش پروتز مورد برسي قرار دهيم .

روش: تعداد 76 نفر از آمپوته هاي اندام فوقاني در شهرستانهاي اصفهان , تهران, شيراز موردتحقيق قرارگرفتند براي ارزيابي ميزان پذيرش پروتز از يک پرسشنامه استاندارد استفاده گرديد.

نتايج: نتايج اين تحقيق نشان داد که بين ميزان پذيرش پروتز و سطح قطع عضو ارتباط معني داري وجود ندارد؛ با اين حال ميزان پذيرش پروتز دربين آمپوته هاي سطوح مچ و بالاي آرنج نسبت  به سطوح ديگر کمتر است. نوع پروتز  بر ميزان کارائي آن تاثير قابل ملاحظه اي ندارد؛ چرا که افراد اکثراً از پروتز درحد يک تکيه گاه استفاده مي کنند.

بحث ونتيجه گيري: با توجه به اينکه ميزان پذيرش پروتز درميان آمپوته هاي اندام فوقاني پائين مي باشد، بايستي درجهت بالا بردن زبيائي پروتز و افزايش کارائي آن تلاش کرد.

تمام متن:

PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.