دوره 9، شماره 4: 1392

مقایسه ی تأثیر فوری ارتوز AFO مرسوم و ارتوز لگني- مچ پايي بر پارامترهای راه رفتن در افراد مبتلا به بیماری ام اس

نعيمه روحاني, مجتبي کامياب, بهنام حاجي آقايي, بهنام حاجي آقايي

DOI: 10.22122/jrrs.v9i4.1001

چکیده


چکیده

مقدمه: بیماری ام اس، بیماری خودایمنی سیستم اعصاب مرکزی است. در اغلب موارد در اثر این بیماری، عصبهای نخاعی و عصبهای بینایی آسیب می‌بینند. درمان ارتوزی در این بیماران، با توجه به ضعف عضلات مچ و هیپ و به دنبال افتادگی مچ پا بصورت متداول استفاده از AFO می باشد. بازخورد برخی از بیماران و همینطور نظر دست اندرکاران حاکی از آنست که بسیاری از بیماران از ارتوز AFO استفاده نمی نمایند. از طرف دیگر ارتوزی به نام لگنی- مچ پایی با ادعای کاهش مشکلات این گروه از بیماران در منابع طرح شده که در ایران تاکنون ساخته نشده است.

مواد و روش ها: در این مطالعه 17 فرد مبتلا به بیماری ام اس با درگیری یکطرفه در اندام تحتانی شرکت کردند. پارامتر های راه رفتن شامل سرعت و تقارن گام پس از آزمون 2 دقیقه ای راه رفتن در حالت بدون ارتوز و با ارتوز AFOمرسوم و ارتوز لگنی- مچ پایی محاسبه گردید. تأثیر شاخص جثه، میزان اثربخشی ارتوز و رضایت از طریق پرسشنامه نیز در این افراد مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ها: نتایج آزمون t زوج نشان می دهد، سرعت راه رفتن و تقارن گام در هنگام استفاده از ارتوز لگنی – مچ پایی در مقایسه با ارتوز AFO مرسوم دارای اختلاف معنادار می باشدP<0.001)). همچنین میزان رضایت از ارتوز AFO مرسوم با ارتوز لگنی-مچ پایی نیز دارای اختلاف معنادار است. در ارتباط با تاثیر شاخص جثه با اثربخشی مداخلات انجام شده بر روی سرعت و تقارن گام، اختلاف آماری معناداری مشاهده نگردید.

نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که ارتوز لگنی– مچ پایی بصورت آنی، در بیماران ام اس با ضعف عضلات مچ پا و هیپ سبب بهبود در تقارن گام و افزایش سرعت راه رفتن می گردد. همینطور به نظر می رسد شاخص جثه عامل اثرگذاری در تجویز این ارتوز نمی باشد.

کلید واژه ها: مولتیپل اسکلروزیس، ام اس، ارتوز، ارتوز لگني- مچ پايي، AFO.


تمام متن:

PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.